.jpg)
How well we knew the early moves,
Behind the moonlight and the frost,
The excitement and the gratitude,
There stood how much our meeting owed
To other meetings, other loves.
That opened past your inch-close eyes
Belonged to others, lavished, lost;
Nor could I hold you hard enough
To call my years of hunger-strife
Back for your mouth to colonise.
But when did love not try to change
The world back to itself--no cost,
No past, no people else at all--
Only what meeting made us feel,
So new, and gentle-sharp, and strange?
πόσο καλά γνωρίζαμε τις πρώτες κινήσεις,
πίσω από το φως του φεγγαριού και τον παγετό,
τον ενθουσιασμό και την ευγνωμοσύνη,
εκεί βρισκόταν πόσο οφειλόταν η συνάντησή μας
σε άλλες συναντήσεις, άλλες αγάπες.
Το παρελθόν σου άνοιξε τα μάτια σπιθαμή προς σπιθαμή
Ανήκει σε άλλους, διαλυμένος, χαμένος
Ούτε θα μπορούσα να σε κρατήσω αρκετά σκληρά
Να καλέσω τα χρόνια μου μιας πείνας που αγωνίζεται
να επιστρέψει στο στόμα σου για ν’ αποικίσει.
Αλλά όταν η αγάπη δεν προσπαθεί ν’ αλλάξει
Ο κόσμος πισωγυρίζει –χωρίς κόστος,
Χωρίς παρελθόν, χωρίς κανέναν άλλο άνθρωπο–
Μόνο ποια συνάντηση μας έκανε να νιώσουμε
τόσο νέοι, τόσο ευαίσθητοι, τόσο παράξενοι;
* * *
Add a third and then a forth,
Leaves no time to wonder whether
What you do has any worth.
While the winds of heaven bawl
Weighing what you should or can do
Leaves no doubt of it at all.
Πρόσθεσε ένα τρίτο και μετά ένα τέταρτο
δεν έχεις χρόνο ν’ αναρωτηθείς
εάν αυτό που κάνεις, αξίζει.
Ενώ οι άνεμοι του παραδείσου σφυρίζουν γοερά
Αναζητώντας ενδελεχώς τι θα μπορούσε ή τι πρέπει να γίνει
δεν θα υπήρχε καμιά αμφιβολία γι’ αυτό.
* * *
Days are where we live.
They come, they wake us
Time and time over.
They are to be happy in:
Where can we live but days?
Brings the priest and the doctor
In their long coats
Running over the fields.
Οι μέρες είναι εκεί που ζούμε.
Έρχονται, μας ξυπνούν
Χρόνο με τον χρόνο
Πρέπει να ζούμε ευτυχισμένα
Πού μπορούμε να ζήσουμε εκτός από μέρες;
Φέρνει τον ιερέα και τον γιατρό
Στα μακριά παλτό τους
Τρέχοντας πάνω στα χωράφια.
- Πλοίο του Βορρά (1945) [The North Ship]
- Οι γάμοι της Πεντηκοστής (1964) [The Whitsun Weddings]
- Ψηλά παράθυρα (1974) [High Windows]
- Τζιλ (1946) [Jill]
- Ένα κορίτσι το χειμώνα (1947) [A Girl in Winter]
Στην εικόνα: Philip Larkin by Humphrey Ocean (1984).
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
