καρυοθραύστις. Τετραμηνιαία περιοδική έκδοση Λόγου και Τέχνης. Τεύχος 21, Μάρτιος 2026

καρυοθραύστις

Τετραμηνιαία περιοδική έκδοση Λόγου και Τέχνης

Τεύχος 21

Μάρτιος 2026

➱  ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΑ ΔΙΑΥΓΗΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
(επιμ. αφιερώματος: Φιλιώ Μπτούρη)
➱  TOBIAS ROTH

➱  ANN COTTEN

➱  Γ. ΑΡΑΓΗΣ

Το νέο τεύχος 21 (Μάρτιος 2026) του περιοδικού καρυοθραύστις κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία, πλούσιο όπως πάντα, με πολλές και ενδιαφέρουσες στήλες, που συνοδεύονται από έργα του ζωγράφου και καθηγητή στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής
Μακεδονίας, Σωτήρη Λιούκρα.
Σ’ αυτό το τεύχος, αφιερωμένο στον πρόσφατα εκλιπόντα εμπνευστή του περιοδικού, Κ.Θ. Ριζάκη, μπορείτε να διαβάσετε:
•  Το μεγάλο αφιέρωμα για το ποιητικό –και όχι μόνο– έργο του Ντίνου Χριστιανόπουλου, το οποίο συνοδεύεται από ένα σπάνιο ηχητικό με απαγγελίες ποιημάτων του Χριστιανόπουλου από τους: Θωμά Κοροβίνη, Σπύρο Λαζαρίδη, Ολυμπία Σταύρου, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Σωτηρία Σταυρακοπούλου, το οποίο μπορείτε να ακούσετε σκανάροντας το αντίστοιχο QR Code με το κινητό σας.
•  Στη στήλη «ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ» δύο συνεντεύξεις γύρω από το παρόν και το μέλλον της γερμανόφωνης ποίησης από τον Γερμανό Tobias Roth και την Αυστριακή Ann Cotten, συνοδευόμενες από μεταφράσεις επιλεγμένων ποιημάτων τους.
•  Το δοκίμιο του Γ. Αράγη για τη διηγηματογραφία της ελληνικής επαρχίας των τελευταίων δεκαετιών, η οποία γνωρίζει μεγάλη άνθιση, με πολλούς και σημαντικούς εκπροσώπους.
•  Συνεντεύξεις με τα  μέλη της «Λέσχης Βιβλίου Ηρακλείου» και με τον ζωγράφο και καθηγητή στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Σωτήρη Λιούκρα.
•  Το ευρηματικό αφήγημα «Όλεθρος στο στομάχι» στη στήλη της Αλεξάνδρας Μυλωνά.
•  Πολλές και διαφορετικές, σύγχρονες ποιητικές γραφές, δοκίμια, πεζογραφήματα, καθώς και μια μετάφραση αρχαίου αιγυπτιακού ποιήματος.
•  Βιβλιοκριτικές και αυτοσχόλια για τη σύγχρονη λογοτεχνική παραγωγή.
•  Ένα βιβλιοκριτικό κείμενο του Συμεών Γρ. Σταμπουλού στη μνήμη του ποιητή Τάσου Πορφύρη.

Αναζητήστε το περιοδικό μας σε όλα τα μεγάλα βιβλιοπωλεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης, στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία, καθώς και σε όλα τα υπόλοιπα βιβλιοπωλεία της χώρας κατόπιν παραγγελίας, αλλά και μέσα από την ιστοσελίδα των εκδόσεων ΡΩΜΗ, με δωρεάν τα έξοδα αποστολής (αντικαταβολή) με τα Elta Courier.

Περιεχόμενα

    9   ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: Πεδίο θραύσεως

ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΑ ΔΙΑΥΓΗΣ

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

επιμ. αφιερώματος: Φιλιώ Μπτούρη

  14   ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ: Απαγγελίες ποιημάτων του από τους Θωμά Κοροβίνη, Σπύρο Λαζαρίδη, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Σωτηρία Σταυρακοπούλου και Ολυμπία Σταύρου
  15   ΦΙΛΙΩ ΜΠΤΟΥΡΗ: Εισαγωγικό σημείο
  17   Συνέντευξη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΚΟΡΗ για τη ζωή και το έργο του ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ στη ΦΙΛΙΩ ΜΠΤΟΥΡΗ
  33   ΦΙΛΙΩ ΜΠΤΟΥΡΗ: Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος για τους ποιητικούς του προγόνου, Σολωμό και Καβάφη. Ανιχνεύοντας συγκεντρώσεις και αποκλίσεις
  55   ΧΡΥΣΑ ΒΛΑΧΟΥ: Οι μεταφράσεις του Ντίνου Χριστιανόπουλου
  61   ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: Η «εντελέχεια» της ποίησης του Ντίνου Χριστιανόπουλου
  79   ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ: Μια πρώιμα προκλητική φωνή. Διαβάζοντας τα Ξένα γόνατα του Ντίνου Χριστιανόπουλου
  87   ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΔΗΜΟΥ: Γιατί μας αρέσει η ποίηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου
  92   ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ: Ο έντιμος λόγος του Ντίνου Χριστιανόπουλου
  97   ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΙΝΑΡΔΑΚΗ: Περί Ιθάκης. Ντίνος Χριστιανόπουλος και Κωνσταντίνος Καβάφης
102   ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΗΤΤΑ: Ντίνου Χριστιανόπουλου «Μαρία η Αιγυπτία». Τόποι και Χρόνοι
121   ΑΝΤΩΝΙΑ ΜΠΟΤΟΝΑΚΗ: Για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο
127   ΜΑΡΙΟΣ-ΚΥΠΑΡΙΣΣΗΣ ΜΩΡΟΣ: Πορτρέτο του ποιητή σε νεαρή ηλικία
150   ΦΟΙΒΟΣ Ι. ΠΙΟΜΠΙΝΟΣ: Εννέα άγνωστες επιστολές του Ντίνου Χριστιανόπουλου
170   ΟΛΥΜΠΙΑ ΣΤΑΥΡΟΥ: Διαγώνιες μπουκίτσες
180   ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ: Μητροπόλεως 19, 5ος όροφος
183   ΙΓΝΑΤΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ: Η πρώτη εντύπωση από ποιήματα του Χριστιανόπουλου
190   ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ: Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος κοιμάται
192   ΚΩΣΤΑΣ Θ. ΡΙΖΑΚΗΣ: (βι)αστικός (ο) κώδιξ

ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ

193   TOBIAS ROTH: Συνέντευξη και ποιήματα. (Εισαγωγή/σύνταξη συνέντευξης: Γιώργος Δελιόπουλος. Μετάφραση ποιημάτων: Συμεών Γρ. Σταμπουλού)
211   ANN COTΤΕΝ: Συνέντευξη και ποιήματα. (Εισαγωγή/σύνταξη συνέντευξης: Γιώργος Δελιόπουλος. Μετάφραση: Κασσιανή Μαρτινάκη)

ΠΟΙΗΣΗ

229   ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΥΙΩΤΗ: Μικρά ποιήματα
232   ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ: Τρία ποιήματα
234   ΔΗΜΗΤΡΑ ΔΑΡΔΑΓΑΝΗ: Δύο ποιήματα
236   ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑΔΕΙΣΑΝΟΥ: Τρία ποιήματα
239   ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ: Δύο ποιήματα
240   ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΕΣΤΕΡΝΟΣ: Θυσία στην τέχνη
241   ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΤΣΟΓΛΟΥ: Τέσσερα ποιήματα
244   ΑΝΝΑ ΓΡΙΒΑ: Περσεφόνη σαράντα κιλών
245   ΔΗΜ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Απόδειπνο στον Άθω
246   ΘΑΝΑΣΗΣ Γ. ΜΙΧΟΣ: Δύο ποιήματα
249   ΠΟΛΥΝΑ ΜΠΑΝΑ: Πέντε ποιήματα
252   ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: των φαλαινών τα νηπενθή
253   ΚΩΣΤΑΣ Θ. ΡΙΖΑΚΗΣ: ηττώμενος
254   ΓΕΩΡΓΙΑ ΨΑΡΑΔΕΛΛΗ ΣΚΑΡΛΗ: Night is darkness
255   ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ: Οι βιτρίνες των καταστημάτων
256   ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ (Μετάφραση στα αγγλικά: Έζρα Πάουντ, Νόελ Στοκ. Εισαγωγή/μτφρ. στα ελληνικά: Φωτεινή Χαμιδιελή)

ΔΟΚΙΜΙΟ

259   ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΑΓΗΣ: Η έξαρση της επαρχιακής διηγηματογραφίας μας
286   ΛΟΥΚΑΣ Δ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ: Γιατί η Ποίηση. Πεθαίνοντας ποιητής

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

293   ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΟΥΤΑΣ: Ο σωσίας στον καθρέφτη
299   ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ: Welcome to the machine ή με τα μάτια ενός παιδιού. Αντίστιξη στον Σάββα Παύλου

ΒΙΒΛΙΟΛΕΣΧΕΣ

(Επιμ. Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου)

305   Με τα μέλη της «Λέσχης Βιβλίου Ηρακλείου», ΜΙΡΚΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ, ΜΑΝΟ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗ, ΜΑΡΙΑ ΣΑΡΙΔΑΚΗ και ΘΩΜΑ ΧΑΡΙΤΑΚΗ, συνομιλούν οι ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΙΑΜΠΟΥΛΗ και ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ

TRES GROS PLAN

ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ

315   ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΥΛΩΝΑ: Όλεθρος στο στομάχι

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

315   Με τον ζωγράφο και καθηγητή στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Παν/μίου Δυτικής Μακεδονίας, ΣΩΤΗΡΗ ΛΙΟΥΚΡΑ, συνομιλεί η ΓΛΥΚΑ ΔΙΟΝΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΥΤΟΣΧΟΛΙΟ

321   ΜΑΡΙΑ ΔΑΛΑΜΗΤΡΟΥ − ΕΛΕΝΗ ΣΙΓΑΛΟΥ: Φομαλώ
327   ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΜΠΙΖΕ: Τα έως αλήθειας
330   ΛΙΛΙΑ ΤΣΟΥΒΑ: Με το καλειδοσκόπιο του Μπέογουλφ

ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

337   ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΚΟΝΙΚΑ: Μια νύχτα του «Τάσου» (Ιγνάτης Χουβαρδάς, «Μια νύχτα του Τάσου»: δύο ποιήματα, Θεσσαλονίκη: Νησίδες, 2024)
342   ΕΛΕΝΗ ΓΕΡΟΥΣΗ: Η λογοτεχνία ως φωνή της κοινωνίας [[Ηλίας Φραγκάκης και Παναγιώτης Χατζημωϋσιάδης (επιμέλεια-ανθολόγηση), Δεν έχουμε οξυγόνο, Αθήνα: Εύμαρος, 2025]
347   ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΙΟΠΟΥΛΟΣ: (Δεν) έχουμε ελπίδα [Ηλίας Φραγκάκης και Παναγιώτης Χατζημωϋσιάδης (επιμέλεια-ανθολόγηση), Δεν έχουμε οξυγόνο, Αθήνα: Εύμαρος, 2025]

IN MEMORIAM

353   ΣΥΜΕΩΝ ΓΡ. ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΥ: Η δια βίου διχοστασία του ποιητή. Τάσος Πορφύρης, Σπαραγμένη μνήμη (Ποιήματα − Ύψιλον 2024)

Το παρόν τεύχος κοσμούν εικαστικά του ζωγράφου και καθηγητή στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, Σωτήρη Λιούκρα.
 

*  *   *

 
καρυοθραύστις
Τετραμηνιαία περιοδική έκδοση Λόγου και Τέχνης
Τεύχος 21 ∗ Μάρτιος 2026
ISSN: 2653-9772
Σελ.: 362

Ιδιοκτησία-έκδοση: Γιάννης Κιντάπογλου - Εκδόσεις Ρώμη
Διεύθυνση: Γιώργος Δελιόπουλος,  (†) Κώστας Θ. Ριζάκης
Σύμβουλοι έκδοσης: Δήμητρα Μήττα, Νάντια Δουλαβέρα, Ευσταθία Δήμου, Στυλιανή Παντελιά, Βάσω Οικονομοπούλου, Αλεξάνδρα Μυλωνά
Συντακτική επιτροπή: Παναγιώτης Βούζης, Νεφέλη Γκάτσου, Ούρσουλα Φωσκόλου, Μαρία Δαλαμήτρου
Ειδικοί συνεργάτες: Διώνη Δημητριάδου, Λίλια Τσούβα,  (†) Βασίλης Ιωαννίδης
Εικαστική επιμέλεια: Γλύκα Διονυσοπούλου

Μαρίκα Συμεωνίδου, "Μεγάλη Εβδομάδα, 2"

Μεγάλη Εβδομάδα, 2


Μεγάλη Δευτέρα το κλάμα από χαρά στην Αίγινα
Μεγάλη Τρίτη η πιο όμορφη νύχτα στην Πάτρα
Μεγάλη Τετάρτη το χιονισμένο Λονδίνο
Μεγάλη Πέμπτη οι αγκαλιές σας
Μεγάλη Παρασκευή ο χρόνος δε σας χαρίζεται
Μεγάλο Σάββατο να είσαι στη θάλασσα σου ενώ ανατέλλει ο ήλιος
Κυριακή μη σταματάς να είσαι παιδί.


                            Μαρίκα Συμεωνίδου



Πρώτη δημοσίευση

Στην εικόνα: Robert von Langer, «The Entombment» (1829).
Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.

Η Μαρίκα Συμεωνίδου γεννήθηκε στον Πειραιά, είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους στην Ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Σάρεϊ και την Εξέλιξη του παιδιού από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Εργάζεται στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Έχει γράψει τις ποιητικές συλλογές Με τα μάτια των άλλων (Γαβριηλίδης 2010), Πλάνη 18 (Μανδραγόρας 2014), Παράξενη εξήγηση 22 (Γαβριηλίδης 2018), Ξέρεις πού οδηγεί (ΑΩ Εκδόσεις 2020) και Βεντέμα (ΑΩ Εκδόσεις, 2024). Έχει γράψει επίσης διηγήματα με τίτλο Ζωή, (Γαβριηλίδης 2014). Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά όπως «Ποιητική», «Φρέαρ», «Παρέμβαση» και μεταφράσεις της όπως και ποιήματά της στο «Unfollow» και στο «Οροπέδιο».

Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης, "Έξι ποιήματα"

ΠΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

                    Στον ζωγράφο Θανάση Παναγιώτου
                    για τα ονειρικά του «μετέωρα»


Στη Νικαράγουα, Πύργους του Θεού
αποκαλούν τους ποιητές − ίσως γιατί
σαν τους ωραίους βράχους ανυψώνονται,
όπως αυτοί που ιστορείς, Αθανάσιε.

Να που τώρα έχουν φάρους και τα σύννεφα.
Έχουν βαρκούλες και σκαλούνια,
αδιόρατο καπνό που μόλις αναθρώσκει.
Βγάνουν φτερούγια τα κουπιά. Στέκουν
δίχως θάλασσα    μετέωρες οι βάρκες.

Και πού και πού, ανάμεσα σε σπίτια ή μονές,
λιγνόκορμα    σμαράγδινα δεντράκια
ξεσκαρίζουν. Κόσμοι μικροί    ακίνητοι.
Βγαλμένοι από όνειρο.
Ποιον χαιρετά
μέσ’ απ’ τη βάρκα τη μετέωρη το κοριτσάκι;

Αποσπασμένοι απ’ τους βυθούς οι βράχοι σου,
δίχως την έλξη πια στο χώμα να προσδένει
                          τη σκληράδα τους
(κάποιοι σαν άστρα μας κοιτούν ερημωμένα)
προς τα ουράνια
την απαλή εκείνη πτήση συνεχίζουν
που τρυφερός τους όρισε χρωστήρας
κι η μάγισσα παλέτα σου:

Πέτρινα μπαλόνια κι αερόστατα να γίνουν,
την ήττα εξαγγέλλοντας του Νόμου
που θέλει τα ψάρια στο νερό
κι άφτερους τους μέροπες ανθρώπους.
Σίγουρα, εκεί ψηλά ο Γκαουντί,
με των παιδιών τ’ αεροπλάνα να πετούν
τριγύρω του, ευτυχής, στους βράχους σου
μια νέα σκέφτεται Σαγράδα να υψώσει,
εγγύτερα στη θεϊκή πανάχραντη Φαμίλια.

Κόσμους μικρούς    όλο σιωπή,
αεροδρόμια
για της παιδούλας μας ψυχής τ’ αεροπλάνα.

Κι όμως, μια θλίψη τους βράχους σου συνέχει.
Τώρα που νίκησαν την έλξη
−πουλιά κρεμάμενα χωρίς φτερά−
ν’ αναρωτιούνται τάχα πού ανήκουν;

Χάσκουν δίχως πορτόφυλλα τα σπίτια    άφωνα.
Να ’ναι νωπός ακόμη ο χωρισμός
κι η θαλπωρή της γης ο μόνος κόρφος;


                                   Μάτι, 11.1.2026





«ΠΟΛΥΜΗΝΗ ΔΙΑΡΡΟΗ ΠΡΟΠΑΝΙΟΥ»

                        Τους λέγαμε μυρίζει αέριο,
                        μυρίζει αέριο, μα δεν έδιναν σημασία.

 
                        Μαρτυρία εργαζόμενης στη «Βιολάντα»


Έκοψε τη βασιλόπιτα
και μοίρασε τα κομμάτια της
στη Σταυρούλα    την Αγάπη    τη Βασιλική
την Ελένη και την Αναστασία
ντυμένος εργοδότης ο Θάνατος.

(Δούλευαν με βάρδιες τη νύχτα
μη χαραμίσουν της αγάπης τους τη μέρα).


                                   Μάτι, 29.1.2026





QUANTUM OF SOLACE


Τώρα με την άνοιξη
τί παρήγορο θέαμα οι φρέζιες,
διάσπαρτα μπουκέτα
πάνω στο μαρτιάτικο χώμα!

Είναι οι ίδιες σκέφτομαι
τότε που
μήνες μετά τη μεγάλη πυρκαγιά
τη μυρωδάτη δέσμη τους ξεδίπλωναν,
παρήγορη στάλα
στη μαύρη απ’ την ασβόλη γη.

Τί καθαρές    τί αμέριμνες που είναι, Θεέ μου!
Και πόσο μιαρό    περιδεές το πρόσωπό μου!


                                   Μάτι, 28.3.2026





ΕΙΔΟΣ ΠΡΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ


Ποιητής είναι αυτός
που βλέπει κάτω απ’ το δέρμα το κρανίο.
Όταν όλοι μιλούν    αυτός ακροάζεται.
Στέκει    όπου οι άλλοι προσπερνούν.
Προσπερνά    όπου οι άλλοι στέκουν.

Όλοι έχουν μιαν αποστολή
(έτσι νομίζουν    έτσι τους λένε).

Αυτός δεν πιστεύει πως έχει.
Είναι είδος πια προς εξαφάνιση.


                                   Μάτι, 11.6.2025





ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


Ακούω τις καμπάνες στάλες πηχτές
το άδειο να γεμίζουν της ψυχής μου.
Του γκιώνη θυμίζουν τη φωνή
όταν μιαν άλλη μες στη νύχτα συνοδεύει.

Λούφαξαν οι καρακάξες. Δεν γδέρνουν πια
το τζάμι του αέρα οι φωνές τους.
Μόνον ανάλγητος ο ήλιος λάμπει.
Πού ’ναι τα σύννεφα του πένθους σου, Παράκλητε;

Ο ωραιότερος άνθρωπος
κείτεται νεκρός. Τον σταύρωσαν.
Έναν αθώο παραδώσαμε    και τώρα
−υποκρισία− τον πενθούμε.

Κι ύστερα ψέμα μεγάλο:
πως αναστήθηκε θα πούμε.


                                   Μάτι, Μ. Παρασκευή, 18.4.2025





ΠΛΗΓΗ

            Τί να σου κάνουν οι ταλαίπωρες
            παλεύοντας και πίνοντας μέρα και νύχτα
            το αίμα το φαρμακερό των ερπετών.
            Αιώνες φαρμάκι  γενιές φαρμάκι.

            Γιώργος Σεφέρης, «Οι γάτες του Άι Νικόλα»


Πρόσφυγες    μετανάστες    τουρίστες
και λίγα μάρμαρα.
Όσα δεν πρόλαβαν ν’ αρπάξουν οι Ελγίνοι,
όσα δεν πρόλαβαν να ξεπουλήσουνε οι Έλληνες.

Τί πληγή αγιάτρευτη αυτός ο τόπος.
Μακάρι να ήμουν. Όμως
δεν είμαι Μιθριδάτης.

Δεν συνήθισα ποτέ τον εαυτό μου στο φαρμάκι
και πιο πολύ σ’ αυτό
που με ποτίζεις κάθε μέρα
από τότε που έμαθα να συλλαβίζω τ’ όνομά σου, Ελλάδα.

Μια γάτα του Άι Νικόλα κι εγώ,
παλεύοντας με των φιδιών σου το φαρμάκι
μα ξέροντας κιόλας
πως κανείς δεν αντέχει τόσο δηλητήριο.

Με θυμώνεις    μ’ εξοργίζεις, πατρίδα.
Κι οι νεκροί κουράστηκαν. Τα έδωσαν όλα.
Δεν θέλουν πια να τους θυμόμαστε.
Δεν θέλουνε τη μνήμη μας.

Γιατί με ξέπλυμα μοιάζει βρώμικου χρήματος.
Απόπειρα ληστών να πουλήσουνε τα κλοπιμαία.

Γιατί η μνήμη είναι τα έργα    η αγωνία μας
μπροστά στην κρίση της Ιστορίας − όχι τα μνημόσυνα.

Είναι οι νεκροί που μας ρωτάνε κάθε μέρα

κι εμείς τους απαντάμε με μισόλογα,
αν όχι με σιωπή.


                                   Μάτι, 2.10.2025

                                Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης




Πρώτη δημοσίευση

Στην εικόνα: Θανάσης Παναγιώτου, «Χωράφια» (2024).
Πηγή για την εικόνα: InStyle.

Ο Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1954. Σπούδασε στην Πάντειο Πολιτικές Επιστήμες. Εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος σε ασφαλιστική εταιρία ώς την συνταξιοδότησή του. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές. Τελευταία του ποιητική συλλογή Η χώρα που δεν τιμωρεί (εκδόσεις "κουκούτσι" 2019). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά μεταξύ των οποίων, ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ, ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ, ΠΟΙΗΣΗ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ καθώς και στην εφημερίδα ΑΥΓΗ. Ποίημά του θα συμπεριληφθεί στο ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ που ετοιμάζουν οι εκδόσεις Μαΐστρος ενώ στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Πολύμνια, ARS POETICA" θα αναρτηθούν ποιήματά του μεταφρασμένα και στα ισπανικά.

Τάσος Πορφύρης, "Σώμα κινδύνου"

ΔΙΟΤΙ ΤΙ ΣOΪ ΠΟΙΗΤΗΣ…


Διότι τί σόι ποιητής θα ήσουν φίλε μου αν
Δεν έκρυβες δυο άσσους στο μανίκι σου και
Δεν τους έριχνες στην τσόχα την ώρα που
Φαίνονταν πως όλα είχαν τελειώσει ο κερδι-
σμένος είχε απλώσει τα χέρια του κι έμεινε
Αποσβολωμένος όπως ό αναγνώστης σου όταν
− Διασχίζοντας ένα ανθισμένο λιβάδι −
Αντικρύσει ξάφνου την άβυσσο και μείνει
Με το ένα πόδι στα λουλούδια και το άλλο
Κρεμασμένο στο κενό.





ΠΑΛΙΑ ΠΟΙΗΣΗ


Η έννοια μου δεν είναι πού ξενοκοιμάσαι αλλά μην
Τυχόν και μου κρυολογήσεις γιατί οι στίχοι των
Περισσότερων ποιητών μπάζουν μη μου αρρωστήσεις
Και δεν αντέχω τα νοσοκομεία τις μυρωδιές τους
Και το βήχα από φυματικές ομοιοκαταληξίες.





ΠΑΤΡΙΔΑ

Κλαίω όταν έρχομαι κι όταν φεύγω κλαίω κι ο
Χρόνος ανάμεσα νοιώθει ανήμπορος κι άχρηστος
Που δεν τα καταφέρνει να στεγνώσει τα δάκρυά μου.



ΓΙΑΝΝΕΝΑ

                              Στον Γιώργο Αράγη

Παλιά βροχή απ’ τον καιρό του Αλή
Στη λίμνη και στα γκαλντερίμια από
Βυθισμένο κλαρίνο μοιρολόι − αλί −
Βήματα βιαστικά στα στενορύμια…



ΕΥΧΗ

Ευχής έργον θα ήταν αν οι ποιητές ακουμπούσαμε
Ο ένας στον άλλον· θα μπορούσαμε να περάσουμε
Τις συμπληγάδες χωρίς απώλειες κι όχι όπως τώρα
Που μας ξεμοναχιάζουν κι έναν-έναν μάς λιανίζουν.





ΕΡΩΤΙΚΟ


Τίποτα δεν σε χωρίζει απ’ το κορμί μου
Καμιά ιδέα δεν μπαίνει ανάμεσα μας
Τ’ ακροδάχτυλα πυγολαμπίδες στο σκοτάδι
Πάνε κι έρχονται στα χρόνια μας στο
Δέρμα π’ ανατριχιάζει σαν σε θυμάται
Και τα φιλιά τζάκι αναμμένο όλη
Νύχτα ώς το νοτισμένο πρωινό που
Χτυπάει την πόρτα τουρτουρίζοντας.





ΣΩΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ


Ι

Ύστερα από σαράντα τόσα χρόνια συνειδητοποιείς
Πώς ακουμπάς με τον ίδιο τρόπο το ποτήρι στο δίσκο
Περνάς τα δάχτυλα στα μαλλιά σου −τα κάτασπρα πια −
Λαχταράς το βλέμμα των γιων σου και δεν μπορείς
Να ολοκληρώσεις μια πρόταση με αγαπημένα πρόσωπα σε
Ανταμώματα και χωρισμούς χωρίς να σε πνίγει ο λυγμός
Ο ίδιος εκείνος που τράνταζε το στέρνο του πατέρα σου.



ΙΙ

Τώρα πού πέσανε και τα τελευταία φύλλα φάνηκαν
Οι φωλιές οι έρημες φωλιές κάτω από έναν γκρίζο
Ετοιμόρροπο ουρανό παρατημένες στο έλεος τού
Βοριά και των αχόρταγων βλεμμάτων μας προστατευμένες
Τον καιρό της αναπαραγωγής από την πολύβουη ανθοφορία
Και τα εαρινά δρομολόγια των τραίνων με ανοιχτούς
Γιακάδες βιαστικές χειραψίες κι ένα «χαίρω πολύ»
Κλεμμένα από το χρόνο που καταβροχθίζει φωλιές εποχές και
Βιαστικές αμαξοστοιχίες με ανυποψίαστους επιβάτες.



ΙΙΙ

Ανοίγεις το συρτάρι κι απ’ τα παλιά χειρόγραφα
Λέξεις πεταλούδες σ’ αιφνιδιάζουν καθώς πετώντας
Πολυχρωμούν το δωμάτιο κι η χειροβομβίδα που
Ακούμπησες βιαστικά −για να προλάβεις τί;− σ’ ένα
Στρώμα σκουριάς τυλιγμένη χωνεμένη φωτιά με
Ακυρωμένες όλες τις μελλοντικές της εκρήξεις.



IV

Όποτε τα ’φερνε δύσκολα δανειζόταν λέξεις από το μεγάλο
Απόθεμα που κουβαλούσε μέσα του έφτασε όμως στο σημείο
Με το συχνό δανεισμό να μειωθεί επικίνδυνα το ανεξάντλητο
Νταμάρι με λίγα λόγια έτρωγε απ’ τα έτοιμα ενώ θα μπορούσε
Να αρκεστεί στο ένα μοναδικό ποίημα αντί να σπαταλάει εδώ
Κι εκεί στίχους του ποντάροντας σε μιαν επισφαλή προσπάθεια
Αναγνώρισης του ταλέντου του από ευκαιριακούς αναγνώστες.





ΒΡΟΧΗ


Να κι η βροχή που μας θυμήθηκε
Στη μοναξιά μας μια διακριτική
Βροχή χτυπάει στον τσίγκο για νά ’ρθει
Συντροφιά στα όνειρά μας!

Βρέχει στους παλιομοδίτικους στίχους
Τους ιαμβικούς στη γριά έμπνευση
Με προσοχή μήπως σαπίσει
Σκάλες και τοίχους

Αποκαμωμένη βροχή από θητείες
Σε φυματικά φθινοπωρινά τοπία
Ξυπόλυτη βροχή αποκλεισμένη σε
Στρατιωτικά νεκροταφεία

Καρφώνει σπόρους λουλουδιών
Στο χώμα που ’χε καρπίσει εμβατήρια
Ονόματα και χρονολογίες κι ή λησμονιά
Χιονίζει σιωπητήρια.

Από τη συλλογή «Σώμα κινδύνου», Ύψιλον/Βιβλία, 2004.
Πηγή: «Νεμέρτσκα, Ποιήματα [1961-2011]», Οι εκδόσεις Των Φίλων, Αθήνα 2013.

Ο Τάσος Πορφύρης (1931-2025) γεννήθηκε στον Άγιο Κοσμά Πωγωνίου (πρ. Κακουσιούς ή Καξιούς). Το 1938 κατέβηκε στην Αθήνα, όπου ο πατέρας του είχε ανοίξει ζαχαροπλαστείο με τον ξάδελφό του στην οδό Γ΄ Σεπτεμβρίου 24. Τον χειμώνα του 1941 επέστρεψε στο χωριό του. Τον χειμώνα του 1945 προς 1946 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα, όπου αποφοίτησε από τη Β΄ Μέση Εμπορική Σχολή, στα Πατήσια, το 1949. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1961 με την ποιητική συλλογή Νεμέρτσκα (εκδόσεις Γεμεντζόπουλος). Aκολούθησαν τα ποιητικά βιβλία Το εγκαταλειμμένο σπίτι (Θεσμός, 1968), Flash Back (Λύσεις, 1971), Τοπίο (Λύσεις, 1973), Η πέμπτη έξοδος (Σημειώσεις, 1980), Τα λαβωμένα (Έρασμος, 1996), Σώμα κινδύνου (Ύψιλον, 2004), Έρημα (Ύψιλον, 2008), Χρονοσυλλέκτης (Ύψιλον , 2011), Οι μέσα μας πληγές (Ύψιλον, 2015) και οι συλλογές πεζογραφημάτων Η δοντάγρια (Σοκόλης, 2006) και Τα σπίτια (Πανοπτικόν, 2013). Υπήρξε μέλος της εκδοτικής ομάδας των περιοδικών Μαρτυρίες, Προτάσεις και Σημειώσεις και συνεργάτης πολλών περιοδικών (Λύσεις, Φηγός, Ηπειρωτικά Χρονικά, Ηπειρωτικά Ημερολόγια, Ζωσιμάδες, Νέα Σύνορα, Οροπέδιο, Πλανόδιον κ.ά.). Μετέφρασε ξένη ποίηση για περιοδικά: από τα αγγλικά ποιήματα των E. Pound, T.S. Eliot, D. Thomas (σε συνεργασία με τον Στ. Ροζάνη, περιοδικό Λύσεις - τχ. 1, 2 και 3, 1967, 1968 και 1969), από τα γαλλικά ποίηση του Jean Tardieu (σε συνεργασία με τη Ρένα Κοσσέρη, περιοδικό Λύσεις, τχ. 6, 1970), καθώς και ποίηση των Τσέχων Antonin Bardusek, Vitezlav Nezval, Zosef Hanglik (περιοδικό Νέα Σύνορα, τχ. 69-70) και του Χιλιανού Nicanor Parra (περιοδικό Φηγός, τχ. 16, Γιάννενα 2003). Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε ξένες γλώσσες (ανθολογία Poetas Siglo XXI-Antologia Mundial, κ.ά.). Το 2013 οι Εκδόσεις των Φίλων κυκλοφόρησαν μια συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του με τίτλο Νεμέρτσκα: Ποιήματα 1961-2011. Επίσης, επιμελήθηκε τις ανθολογίες Πολυφωνικόν: Ανθολογία Ηπειρώτικης ποίησης (Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, 2002), Ανθολογία της Βροχής: Ποιήματα 107 ποιητών, Ελλήνων και ξένων (Τροπικός- Παπαδόπουλος, 2003) και Αν διψάσεις εγώ θα σου γίνω νερό: Ο ποιητής Δημήτρης Παπαδίτσας [1922-1987] (Γαβριηλίδης, 2018), και δημοσίευσε κριτικά μελετήματα για τους ποιητές Δημήτρη Παπαδίτσα, Άνθο Πωγωνίτη (Βασίλη Καραφύλλη), κ.ά.

Πηγή για το βιογραφικό του ποιητή: Βιβλιονέτ.

Έταμπελ Νιώπα, "Ευρώπη"

Λέγεται πως στη μυθολογία οι θεοί πεθαίνουν,

μόνον όταν ξεχαστούν.

Μια καθόλου ερωτική ιστορία,

αφιερωμένη στην Ευρώπη

του μύθου και της ζωής.

Η ΩΔΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ/ ΠΟΛΥ ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ


Σειρήνες.
Η ψυχή μου αλαλλάζει – Γιούχτα!
Ανθρωπόμορφο βουνό,
ο Δίας
πέθανε.
Αρχάνα-αγάλι,
ο Δίας δύει ανάμεσό του στα σταφύλια:
ροζακιά γίνηκε η ψυχή του
ήλιος το κεφάλι του
και βάφει τα σπίτια των ανθρώπω.

Στην αγορά,
ο αργαλειός υφαίνει τις ζωές τους.
«Δια τον έρωτα και ποταμοί ρέουσιν
και άνεμοι πνέουσιν».
Δια τι άλλο;
Απλή γεωμετρία.

Στη γωνία αυτού του κόσμου
ψάρια έξω από τα νερά τους.
Ένας πελεκάνος κάθε μέρα λησμονεί
της κάθε μέρας το ταξίδι.

Ω Αρχάνεια γη των Λωτοφάγων!





Η ΩΔΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ/ ΚΟΝΤΙΝΟ ΠΛΑΝΟ
Η Ευρώπη βρίσκεται στο σπήλαιο Χωστό Νερό του

όρους Γιούχτα στην Κρήτη, μετά την κηδεία του Δία.
Μονολογεί.

(αποσπάσματα)


Είμαι μια άδεια κούκλα
με τα φερσίματα της ζωντανής.
Μέσα μου τίποτα ανθρώπινο.
Μόνο το τραύμα του Δία
και κάτι λευκά περιστέρια.
Στέλνουν άγραφα μηνύματα
σε λευκά χαρτιά.
Πάντα
κομμένα χέρια τα παραλαμβάνουν.
Τα κεφάλια πιο πέρα παρατηρούν.
Αναμένουν.
Η ετυμηγορία δεν έρχεται ποτέ.
[…]


*   *   *



Ο θάνατός μου ζει σε ένα κελί και περιμένει.
Ξύνει με επιμονή τα κάγκελα,
δραπετεύει λίγος-λίγος μέσα από τις ευθείες γραμμές τους.
Κουρνιάζει στα άδεια μου χέρια σαν γάτα.
Εισβάλει στο κλειστό μου σπίτι,
στα άδεια βάζα,
στις κορνίζες όσων έχουν ήδη φύγει.


*   *   *




Από την ποιητική σύνθεση «Ευρώπη», Σβούρα Εκδοτική, 2025.

Η Έταμπελ Νιώπα γεννήθηκε στη Βέροια. Είναι ελληνοκαναδικής καταγωγής. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Έχει εκδώσει δύο λογοτεχνικά έργα. Με το πρώτο, τα Στοιχεία (Μελάνι, 2020), υπήρξε υποψήφια για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή 2021 του περιοδικού Ο αναγνώστης και για το βραβείο «Γιάννης Βαρβέρης» 2021 της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Έπειτα ακολούθησε η Σπείρα (Περισπωμένη, 2024). Η Ευρώπη είναι το τρίτο της έργο.

Μίλτος Σαχτούρης, "Χρωμοτραύματα"

ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


Θα πάψω πια να γράφω ποιήματα
έριξες το χρυσό σου δαχτυλίδι μες στη
                                    θάλασσα
στην αμμουδιά με το νεκρό κρανίο
κι όλα τα βουλιαγμένα καράβια βγήκαν
                                    στον αφρό
κι ο καπετάνιος ζωντανός
κι οι ναύκληροι να χαμογελάνε

είπα θα πάψω πια να γράφω ποιήματα

και στο παράθυρο του σπιτιού μου του προγονικού
ο πατέρας μου και η μητέρα μου
κουνάνε τα μαντίλια τους και χαιρετάνε

τα ποιήματά μου όμως δε μπόρεσαν να
                                    τα διαβάσουν
έχουν ξεχάσει να διαβάζουν
λένε το κάπα άλφα και το δέλτα έψιλον

και συ μου είπες ψέματα
στον τόπο αυτό του κόκκινου γελαστού
                                    κρανίου με ξεγέλασες
γι’ αυτό κι εγώ σε γέλασα
και με πιστέψατε

κατάρα με τις εφτά σκιές

πάντα θα γράφω ποιήματα





ΣΑΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙ


*

Η Κυρα-Λένη όλη μέρα τραγουδάει
δεν το καταλαβαίνει ότι κλαίει


*

Κάθε βράδυ η μάννα μου
με ταΐζει χώμα
έγινα καθώς φαίνεται
πουλί ιστορικό


*

νεκρό πουλί ακονίζω τα μαχαίρια μου
η Ιστορία (βλέπετε) δεν κάνει διάκριση
νεκρός ή
ζωντανός.


*

Ευλογημένη Κυριακή
καταραμένη μέρα
που μ’ ένα χτύπημα
ο θεοκόπος
μ’ έσπασε στα δυο.





ΤΑ ΧΕΡΙΑ Ο ΔΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


Ακόμα γυρίζουν στρατιώτες από μάχες
                                   πού χάθηκαν
ακόμα γυρίζουν στρατιώτες από μάχες
                                   που κέρδισαν

                                  γυρίζουν
                                  σα δίσκος πικ-άπ

μαζεύουν τα όνειρα στις γωνιές των δρόμων
και τους βάζουν φωτιά

μαλλιά κρέμονται ακόμα και ήλιοι που άσπρισαν
πέφτουν τρίζοντας ο ένας μετά από τον άλλο
φεγγάρια τρυπούν ξαφνικά κι από μέσα...
(φεγγάρια − είπα − όχι κουφάρια)
...κι από μέσα βγαίνουν κεφάλια
α, να το κεφάλι σου, αγάπη μου
πόσα χρόνια είχα να το ιδώ
α, να το φεγγάρι σου, αγάπη μου
πόσα χρόνια είχα να του πιάσω το χέρι

τώρα φεγγάρια δεν έχουν δυο
δεν έχουν πέντε, εκατό
χιλιάδες χέρια
χάθηκε ή αγάπη μου
με τούς στρατιώτες κουρασμένους
τους ήλιους
τα φεγγάρια

βελόνα-καρδιά
πώς να παίξει ένα δίσκο

σπασμένο
σπασμένο
σπασμένο

εδώ και χιλιάδες χρόνια





ΟΙ ΑΠΟΜΕΙΝΑΝΤΕΣ


Όμως υπάρχουν ακόμα
λίγοι άνθρωποι
που δεν είναι κόλαση
η ζωή τους

υπάρχει το μικρό πουλί ο κιτρινολαίμης
η Fraülein Ramser
και πάντοτε του ήλιου οι απομείναντες
οι ερωτευμένοι με ήλιο ή με φεγγάρι

ψάξε καλά
βρες τους, Ποιητή!
κατάγραψέ τους προσεχτικά
γιατί όσο παν και λιγοστεύουν

λιγοστεύουν





Η ΛΑΜΨΗ


– Πετάς; τον ρώτησε αυτός που κρατούσε το μαχαίρι.
Ο άλλος σιγά σιγά δεν πάταγε πια το χώμα, σιγά σιγά
είχε σηκωθεί κάπου μισό μέτρο πάνω από τη γη.
– Όμως ­– είπε ο πρώτος:
Εγώ μπορώ κι έτσι που ανεβαίνεις να σ’ το
καρφώσω το μαχαίρι.
Και τότε με μια λάμψη ο άλλος και μ’ ένα
σφύριγμα εκκωφαντικό σα σφαίρα πυροβόλου
χάθηκε, εξαφανίστηκε μέσα στο διάστημα.

Έκπληκτος κοίταζε ο απομείνας
το άχρηστο πια χέρι του.





ΕΚΤΟΠΛΑΣΜΑΤΑ


Μέσα στον τάφο μου
Περπατώ ταραγμένος
τ’ απάνω κάτω
τ’ απάνω κάτω

ακούω τα πράγματα τριγύρω
                           να ουρλιάζουν
ιδέες-αυτοκίνητα
αυτοκίνητα-ιδέες

ανθρώποι περνάνε
μιλούνε, γελάνε
για μένα

λένε αλήθειες
λένε ψευτιές
για μένα, για μένα!

– Μη, τους φωνάζω
μη μιλάτε
για τις νεκρές αγάπες μου

θα ξυπνήσουν
θα σας βγάλουν τα μάτια!





Από τη συλλογή «Χρωμοτραύματα» (1980).
Πηγή: «Μίλτος Σαχτούρης, Ποιήματα (1945-1998)», εκδ. Κέδρος, 2014.

Μάρτιος Μήνας Ποίησης - Δύο εκδηλώσεις στην Αθήνα

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ – 30 χρόνια από την εκδημία του

Μάρτιος Μήνας Ποίησης

~  Μνημονεύετε Οδυσσέα Ελύτη  ~

Τιμώντας τα 30 χρόνια από την εκδημία του σπουδαίου μας νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη (1911-1996),

ο Κύκλος Ποιητών, σε συνεργασία με το Μουσείο «Σπίτι του Ελύτη»,

καλεί την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026,

ώρα 17:00 - 18:30

στην εκδήλωση «Μνημονεύετε Οδυσσέα Ελύτη»:

Ποιητές διαβάζουν το αγαπημένο τους ποίημα του Ελύτη

από το σύνολο του ποιητικού του έργου.

Ποιήματα του Ελύτη επιλέγουν και διαβάζουν οι:

Αθηνά Παπαδάκη, Αλέξιος Μάινας, Αντιγόνη Κατσαδήμα, Αντώνης Τσόκος, Αριάδνη Καλοκύρη, Βίκυ Κατσαρού, Γιώργος Δρίτσας, Γιώργος Ζαχαρόπουλος, Δημήτρης Μπαλτάς, Ελένη Κοσμά, Ελίνα Αφεντάκη, Έλσα Κορνέτη, Εσμεράλδα Γκέκα, Ζαχαρίας Σώκος, Ηλίας Φραγκάκης, Θεοδόσης Βολκώφ, Ιωάννα Καραμαλή, Κατερίνα Γκιουλέκα, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Κωνσταντίνα Σιαχάμη, Κωνσταντίνος Λερούνης, Κωνσταντίνος Λουκόπουλος, Κώστας Καναβούρης, Λένα Καλλέργη, Μαρία Τοπάλη, Ν.Χ. Λυκομήτρος, Νίκος Βαξεβανίδης, Πάνος Στασινός, Πένυ Δέλτα, Σταύρος Αναστασόπουλος, Σταύρος Σταυρόπουλος, Σωκράτης Καμπουρόπουλος, Τόνια Μποτονάκη, Φωτεινή Καπελλάκη, Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος.

Οι απαγγελίες θα γίνουν στο «Σπίτι του Ελύτη»-Μουσείο:

Διοσκούρων 4 και Πολυγνώτου,

Ρωμαϊκή Αγορά, στην Πλάκα

*    *    *

Εταιρεία Συγγραφέων – Μάρτιος Μήνας Ποίησης

28 ΠΟΙΗΤΕΣ στις 28 ΜΑΡΤΙΟΥ

Το Σάββατο 28 Μαρτίου 2026, ώρα 14:00

είκοσι οχτώ ποιητές & ποιήτριες

καλούν στο βιβλιοπωλείο Μονόκλ

(Φειδίου 11, στο κέντρο της Αθήνας, τηλ. 212 1061611)

για να αποχαιρετήσουμε μαζί τον μήνα ποίησης Μάρτιο.

Οι ποιητές/ποιήτριες θα διαβάσουν αντιπροσωπευτικά ποιήματα από το έργο τους:

Α΄ μέρος: Γιώργος Βέης, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Γιάννης Πατίλης, Ηρώ Νικοπούλου, Βερονίκη Δαλακούρα, Πάνος Σταθόγιαννης, Χλόη Κουτσουμπέλη, Χάρης Μελιτάς, Λίλυ Εξαρχοπούλου, Νίκος Ερηνάκης, Σταμάτης Πολενάκης, Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ηλίας Φραγκάκης, Αλέξιος Μάινας.

~ μουσική ~

Β΄ μέρος: Λένα Καλλέργη, Σουλεϊμάν Αλάγιαλη-Τσιαλίκ, Νιόβη Ιωάννου, Γεράσιμος Βουτσινάς, Μαρία Καντωνίδου, Γιάννης Ανυφαντής, Ελίνα Αφεντάκη, Βασίλης Παυλίδης, Γεωργία Πολυκανδριώτη, Ευσταθία Δήμου, Παύλος Πέζαρος, Νίκος Μοσχοβάκος, Βίκυ Κατσαρού, Αντώνης Τσόκος.

~ Τα δύο μέρη θα πλαισιώσει με την κλασική κιθάρα του ο Γιάννης Αργυρόπουλος ~

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Εταιρείας Συγγραφέων.

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο πρόεδρός της Κώστας Κατσουλάρης.

Επιμέλεια/συντονισμός: Σουλεϊμάν Αλάγιαλη-Τσιαλίκ

Κώστας Θ. Ριζάκης, "αντιποίηση (τέλους;)"

αντιποίηση (τέλους;)


συχνά ενοχλούμαι: «κάν’τε βήμα πέρα»
κατόπιν τούς συγχύζω όσον μπορώ
ακίνητος κόντρα σφυρίζων στον αέρα
ξιπάζομαι από πόσους – μ’ απορώ

γέννημα-θρέμμα τής βαθιάς πλεκτάνης
εμμονικά ως σέ χρήζουν «ποιητή»
ρυθμούς διδάσκεσαι κ’ ήδη αναλαμβάνεις
ότι στο ξόδεμα συνήθιζες το αυτί

ψυχότροπος λοιπόν −και με την βούλα
φουλ φίλε έμπλεξες εδώθε− γεραρά
δαπάνησες πανέτοιμην σακκούλα
κι ο τόπος στίχων βρίθεις νοερά


                                  Κώστας Θ. Ριζάκης

Πρώτη δημοσίευση

Στην εικόνα: Jozef Israëls, «An Old Man writing by Candlelight».
Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.

Ο ποιητής Κώστας Θ. Ριζάκης (Λαμία, 23/04/1960 ‒ 23/02/2026) εξέδωσε είκοσι μία συλλογές, τη μία συγκεντρωτική (των έξ πρώτων ‒ γ΄ επαν. Κουκκίδα 2020). Επίσης, τρία (τα δύο εξ αυτών, αντιστοίχως, εμπεριέχοντα ισάριθμα ανέκδοτα ποιήματα) ημερολόγια της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ Α.Ε. Διηύθυνε ή και συνδιηύθυνε επτά (σε εννέα εν συνόλω περ.) λογ. περιοδικά. Ακόμα, επιμελήθηκε περί τα 250 βιβλία (ιδία ποιητικά), αρκετά αφιερώματα σε έντυπα άλλων, καθώς και τιμητικούς τόμους σε μορφές (Κ.Ε. Τσιρόπουλο, Γ. Πέγκλη, Μ. Μέσκο, Ο. Αλεξάκη, Σ. Σαράκη, Ζ. Σαμαρά, Β.Π. Καραγιάννη, Δ. Αγγελή, Γ.Χ. Θεοχάρη, Κ.Α. Κρεμμύδα, Σ.Σ. Σταμπόγλη ‒ το τελευταίο υπό έκδοσιν) τής λογοτεχνίας μας. Ασχολήθηκε δε ιδιαίτερα με τη σύγχρονη γυναικεία γραφή (Ζ. Δαράκη, Λ. Παππά, Μ. Καραγιάννη, Κ. Κούσουλα, Χ. Κουτσουμπέλη, Έ. Λάγκε, Έ. Κορνέτη, Ν. Κεσμέτη, Κ. Ρουκ, Μ. Κουγιουμτζή, Α. Μπακονίκα, Ά. Γρίβα, Δ. Δημητριάδου, Ν. Χαλκιαδάκη, Δ. Μήττα, Η. Νικοπούλου, Λ. Καλλέργη, N. Δουλαβέρα). Πρόσεξε πολύ όσους νεώτερους άξιους. Έχουν γραφεί και εκδοθεί πολυάριθμα μελετήματα για το ποιητικό του έργο.