στο δάσος η συννεφιά
έχει γίνει ένα ανθρώπινο πρόσωπο
με μελαχρινά μαλλιά
και μαύρα μάτια
περιφέρεται άσκοπα
στο δάσος και συνομιλεί
με τις σκιές των πουλιών
Είναι η μοναξιά
που με το ερυθρό φόρεμά της
ετοιμάζεται
να αντιμετωπίσει τον κακό λύκο
του παραμυθιού με την Χιονάτη…
Βράδυ φθινοπώρου
λίγα βήματα παραπέρα
από το δάσος στο φωτεινό
σπίτι του Ουρανού
ο ήλιος δύει στα μάτια
της μοναξιάς και ο ύπνος του
είναι των φαντασμάτων η κραυγή
Το βλέμμα του ήλιου
το πρωί είναι ένα δίκοπο μαχαίρι
που κάνει τομή στην κεραία της απέναντι πολυκατοικίας
μακριά από το δάσος…
μακριά από το πάρκο
αυτό το ηλιακό βλέμμα περικυκλώνει
τα σύννεφα και χρωματίζει με κίτρινο Φως
τα χείλη τα διψασμένα για χαρά της μοναξιάς..
Τώρα η ελπίδα φόρα το καπέλο της αισιοδοξίας
Ο χαμογελαστός ήλιος είναι η πηγή της αλήθειας της χοϊκής ύπαρξης!
(Feltre, Galleria d'Arte Moderna Carlo
Rizzardà)
Πηγή για την
εικόνα: Wikimedia Commons.
,_by_Guglielmo_Ciardi.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου