Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Λίνα Βαταντζή, "Πέντε ποιήματα"




Υφή Ήλιου


Οι ξεχασμένοι περίπατοι
έχασαν την ροή της κίνησης,
σαν φαντάσματα των κήπων
φωλιάζουν στα παρτέρια.

Όταν η θλίψη ξεφεύγει
από τα μάτια πέφτει σαν βροχή
τόσο λυπημένη, τόσο δροσερή,
σαν ουράνιο τόξο αιωρείται
πάνω στα θρυμματισμένα πέταλα.





Συντριβή


Θυμάσαι;
Άραγε τα αγκάθια της μνήμης
σε ματώνουν;

Οι διαδρομές της ιστορίας
καυτά ρυάκια
διαβρώνουν τη ζωή.
Ίσως οι ήλιοι,
αλλότριοι καθημερινοί
δικαστές,
τη νέμεση επικαλούνται.

Την Αδράστεια μην αποζητάς -
Η νύμφη δεν εξηγεί
μόνο αναμένει
στα δάση της ημέρας
να ηχήσει μελωδικά
μια λέξη-

Συγχώρεση.





Νύχτα Αντιθέσεων


Συνάντησα τη νύχτα των σκέψεων
Οι ερωτήσεις των ματιών
Αστραποβόλα αστέρια -

Περπάτησα στα μονοπάτια της λύπης
Οι απαντήσεις της καρδιάς
Πίκρα στα χείλη -

Άκουσα στο τραγούδι του κόσμου
Τα εναλλασσόμενα συναισθήματα
Αειθαλή δέντρα -

Συνάντησα τη νύχτα των σκέψεων
Στην ακαταλληλότητα του χρόνου.





Φτερά


Στα ύψη προσπαθώ να πετώ
μα τσακισμένα φτερά έχω -
φοβάμαι.

Υπάρχουν σύννεφα βροχής
οι φτερούγες υγρές στον αέρα -
δεν κινούμαι.

Ακτίνες μάχονται την πυκνή καταχνιά
ασάλευτος μένει ο ουρανός -
πουλιά δεν τον σχίζουν.

Ακύμαντος παλεύει ο χρόνος
δίχως πτήσεις και ανατολές -
συναντώ μόνο δύσεις.

Πληγωμένο πουλί με σπασμένα φτερά
χωρίς ελπίδα να πετάξω
παραμένω στην άγονη γη -
σιωπηλή.





Χωρίς Κουράγιο


Το μολύβι να πιάσω
δεν έχω κουράγιο,
λέξεις να γράψω
συναισθήματα.
Αδύναμα χτυπά η καρδιά
στα δάση του μυαλού
τα βρύα κάλυψαν το μέλλον.
Ένας σκίουρος κοροϊδευτικά
ροκανίζει τη σκέψη
στα ριζά των οξιών
μανιτάρια γελούν-
Μην τα μαζέψεις
δηλητήριο χαρίζουν.

Άκου! Τα βήματα στα φύλλα
Ερινύες είναι
οι δρόμοι που δεν πέρασες
φιδωτά σε αγκαλιάζουν.
Δεν έχει φως αυτό το δάσος
πυκνά λογχοειδή φυλλώματα
αντιστρέφουν την πορεία
του ήλιου.
Κυκλάμινα ξεπροβάλλουν
στα ξερά πλατανόφυλλα-
Τα πέταξε το δέντρο
στο έδαφος σαπίζουν-
Βαλτώνει η ελπίδα.

Η άνοιξη αργεί,
Αν έρθει.

Χωρίς κουράγιο
την έκφραση μου
απλώνω ανερμήνευτη.
Μόνο εσύ-
Εσύ που χάραξες τα χέρια σου
με μοναξιά
ερμηνεύεις το τραγούδι των πουλιών.
Αντηχεί στα μάτια σου
φυλακισμένη φωνή.
Μια μυλόπετρα λιώνει
τα φωνήεντα
τα σύμφωνα δεν υπακούνε-
Συριγμοί ανάσας ο αντίλαλος
καλύπτει την ασάφεια.

Είναι βαρύς ο χρόνος
κάθεται στα γυμνά δάκτυλα
και αναμένει
το θάρρος της λήθης
ναρκωμένες αναμνήσεις
βυθίζονται σε έλος.

Χωρίς κουράγιο
Χωρίς λέξεις
Μόνο σκιές
Οι δύο σκιές μας.





Τα ποιήματα της Λίνας Βαταντζή δημοσιεύονται για πρώτη φορά.

Στην εικόνα: Pieter Brueghel the Elder, “Landscape with the Fall of Icarus”.
Πηγή για την εικόνα:
https://en.wikipedia.org/wiki/Landscape_with_the_Fall_of_Icarus

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Ποιητικός Πυρήνας - Ένα ταξίδι στην ποίηση - Ιστορικό, δραστηριότητες, μέλη




Ιστορικό και δραστηριότητες


Ο Ποιητικός Πυρήνας είναι μια παρέα φίλων που ασχολείται με την Ποιητική Τέχνη. Την ιδέα δημιουργίας του, δηλαδή το να διαμορφωθεί ένας πυρήνας όπου τα μέλη του θα καταθέτουν προτάσεις και γνώμες που θα βοηθήσουν στο να σημειωθεί βελτίωση στην γραφή τους και γενικά στην έκφρασή τους, είχαν στις 8 Αυγούστου 2011, οι Βασίλης Δασκαλάκης (ο οποίος είχε και την ιδέα του ονόματος), και Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου.
Την Άνοιξη του 2012 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ενδυμίων, το βιβλίο «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία».
Στα οκτώ χρόνια από την σύστασή του (2011-2019), τα μέλη του, εκτός από τις εκδόσεις των έργων τους, έχουν δραστηριοποιηθεί σε πολλές λογοτεχνικές εκδηλώσεις, όπως βιβλιοπαρουσιάσεις, ποιητικά και θεατρικά αναλόγια, διαδραστικά δρώμενα κ.ά.
Τα έξοδα για όλες τις λογοτεχνικές δραστηριότητες του Ποιητικού Πυρήνα, καλύπτουν αποκλειστικά και μόνον τα μέλη του.
Στο διαδίκτυο, υπάρχει το ομώνυμο ιστολόγιο (https://ppirinas.blogspot.com/), το οποίο είναι ένα διαρκές ανθολόγιο ποίησης, καθώς και η ομώνυμη σελίδα στο facebook.
Το σήμα κατατεθέν του Ποιητικού Πυρήνα είναι έργο του Παύλου Α. Παρασκευαΐδη.
Σήμερα, τα μέλη της συντροφιάς του Ποιητικού Πυρήνα είναι οι:
Βασίλης Δασκαλάκης, Δημήτρης Καπετανάκης, Δημήτρης Ιορδ. Καρασάββας, Σούλης Λιάκος, Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου, Παύλος Α. Παρασκευαΐδης & Ιγνάτης Χουβαρδάς.




Τα μέλη του Ποιητικού Πυρήνα


Ο Βασίλης Δασκαλάκης γεννήθηκε το 1962 στις Μοίρες Ηρακλείου. Από το 1993 ζει στην Βέροια. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: «Διαδικασία αναβολής» (εκδ. Ενδυμίων, 2011), «Προσομοίωση» (εκδ. Ενδυμίων, 2013), «Παράλληλη μνήμη» (Εκδόσεις Εντευκτηρίου, 2017), και συμμετέχει στο συλλογικό έργο «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (Ενδυμίων, 2012).


Ο Δημήτρης Καπετανάκης γεννήθηκε το 1978. Μεγάλωσε και ζει στην Βέροια. Σπούδασε Συντηρητής Αρχαιοτήτων και Έργων Τέχνης. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Ελληνικού Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Μανδραγόρας» (τεύχος 41, Νοέμβριος 2009 και 42, Μάιος 2010), στο περιοδικό «Πόρφυρας» (διπλό τεύχος 156-157, Ιούλιος - Δεκέμβριος 2015), στο διαδικτυακό λογοτεχνικό περιοδικό «Ποιείν - (poiein.gr)» και στο ιστολόγιο της ομάδας ποιητών «Ποιητικός Πυρήνας».


Ο Δημήτριος Ιορδ. Καρασάββας γεννήθηκε στην Βέροια το 1956. Είναι Δημοσιογράφος. Υπήρξε Εκδότης-Διευθυντής της Δεκαπενθήμερης Αστικής Εφημερίδας της Βέροιας «Οι Καιροί» (1993-2012). Είναι απόφοιτος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου της Σχολής «Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό». Εξέδωσε τις Ποιητικές Συλλογές: «Νύχτες στη Βενετία» («τα τραμάκια», 1997), «Ναυτικόν Φυλλάδιον» («τα τραμάκια», 1998), «Σπονδές» («Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου», 2001), «Τα φεγγάρια του Αυγούστου» («Η ΣΥΝ(+)είδηση», 2006), «Βιογραφία» («Ενδυμίων», 2014).


Ο Σούλης Λιάκος είναι τραγουδοποιός από την Βέροια και ασκεί το επάγγελμα του φαρμακοποιού. Σπούδασε κλασσική κιθάρα και ανώτερα θεωρητικά. Έγραψε μουσική για διάφορες θεατρικές σκηνές και έχει εκδώσει τέσσερις προσωπικούς δίσκους: «Την Μπέρτα Μου Ανεμίζω», «Το Μέσα Μου Βουνό» και το βιβλίο-CD «Με Δυο Πούπουλα Στην Πλάτη». Το 2015 κυκλοφόρησε το CD «Ευτυχομανία»Τα τραγούδια των δίσκων, εκτός από τον συνθέτη, ερμηνεύουν οι: Νίκος Ζιώγαλας, Μαρία Φωτίου, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Γλυκερία, Βασίλης Λέκκας κ.ά.
Έχει δημοσιεύσει την ποιητική συλλογή «Λογαριασμός όψεως» (εκδ. Καλντερίμι, 2014) και συμμετέχει στο συλλογικό έργο «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (Ενδυμίων, 2012).


Ο Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου γεννήθηκε το 1968 στην Βέροια. Έχει δημοσιεύσει τις ποιητικές συλλογές: «Η τράπουλα του καλοκαιριού» (εκδ. Ars Poetica, 2012), «Furor Scribendi» (εκδ. Ars Poetica, 2013), «Ο άστεγος της οδού Χαμογέλων» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2015), «Έλαβον» (εκδ. Σαιξπηρικόν, 2017), ενώ συμμετέχει στα συλλογικά έργα «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (εκδ. Ενδυμίων, 2012) και «Ποιητικός και Πεζός Λόγος των Μελών της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης (1980-2015)», (εκδ. Ρώμη, 2016).


Ο Παύλος A. Παρασκευαΐδης είναι οικονομολόγος - εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και διδάσκει με απόσπαση στο Μουσικό Σχολείο Σερρών. Έχει εκδώσει δύο λογοτεχνικά βιβλία: «Ερωτικοί μονόλογοι» (Δρόμων, 2010) και «Μουσείο κέρινων ποιημάτων» (Ενδυμίων, 2014), ενώ συμμετέχει στο συλλογικό έργο «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (Ενδυμίων, 2012).


Ο Ιγνάτης Χουβαρδάς γεννήθηκε το 1965 στην Βέροια. Σπούδασε νεοελληνική φιλολογία στο Α.Π.Θ. και εργάζεται στη μέση εκπαίδευση. Βιβλία του:
Ποίηση: «Ροζ σκηνικά», (Βαλεντίνη, 1987), «Τα ποιήματα μιας αρσενικής πόρνης» (Βαλεντίνη, 1988), «Η αγρότισσα και άλλα ποιήματα» (Βαλεντίνη, 1992), «Η καρδιά των δρόμων» (Μπιλιέτο, 1995), «Η αναζήτηση της ομορφιάς» (τα τραμάκια, 1998), «Θερινό τετράδιο» (Οδός Πανός, 2010), «Το φόρεμα που αλλάζει» (Οδός Πανός, 2015).
Συμμετοχή σε συλλογικό έργο: «Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία» (Ενδυμίων, 2012).
Πεζογραφία: «Η δουλειά μου ως γυμνό μοντέλο» (α΄ εκδ. Βαλεντίνη, 1988, β΄ εκδ. Οδός Πανός, 1999), «Να βάλεις την ομορφιά σπίτι σου, να ησυχάσεις» (Βαλεντίνη, 1990), «Τα φώτα της Λεμονιάς» (Βαλεντίνη 1993), «Υπόκλιση στον πειρασμό» (Οδός Πανός 2014), «Αγώνες ξιφομαχίας με ένα αγοροκόριτσο» (Οδός Πανός, 2017), «Καλοκαιρινός χάρτης της πόλης» (Οδός Πανός, 2018).



Σημείωση: Τα χρωματισμένα σημεία του κειμένου καθώς και οι φωτογραφίες που ακολουθούν παραπέμπουν σε συνδέσμους με επιπλέον πληροφορίες.



«Ποιητικός Πυρήνας - Ανθολογία», εκδ. Ενδυμίων, 2012.





21-3-2012. Βέροια, café McOza. Εκδήλωση για την
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης και την Παγκόσμια Ημέρα Γαλλοφωνίας 
σε συνεργασία με την Ένωση Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας Ν. Ημαθίας.
(Πατώντας στην εικόνα, στον ίδιο σύνδεσμο, μπορείτε επίσης να δείτε φωτογραφίες 
και από την πρώτη δημόσια παρουσίαση του Ποιητικού Πυρήνα
στις 21-1-2012, στον ίδιο χώρο).
(Φωτογραφίες: Αντώνης Μομπαϊτζής)





21-3-2013, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Βέροια.
Η εκδήλωση στην «Ονειρογραφία».
(Φωτογραφίες για το Arive: Πωλίνα Ταϊγανίδου, Τάσος Θώμογλου)





25-1-2014. Βέροια.
Παρουσίαση του 1ου τεύχους

του λογοτεχνικού περιοδικού "Θράκα"
στο café McOza.




27-10-2014. Από την παρουσίαση του βιβλίου του Ιγνάτη Χουβαρδά,
«Υπόκλιση στον πειρασμό»,
στην Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας.
(Φωτογραφία: Γιώργος Χ. Κασαπίδης)





20-5-2015. Θεσσαλονίκη, Ίδρυμα Πολιτισμού "Υδρία"
Project 
«Δρόμοι του Ποιητικού Πυρήνα».




14-2-2016. Βέροια, Gallery Papatzikou.
«Ερωτικό ραντεβού»
(Φωτογραφία: Δήμητρα Σμυρνή)




20-3-2016. Βέροια, Elia-Sala
Project «Άνοιξη».
(Φωτογραφία: Γωγώ Αναστασιάδου)




 20-3-2016. Βέροια, Elia-Sala. Λίγο μετά το Project «Άνοιξη».
(Φωτογραφία: Γωγώ Αναστασιάδου)




  10-7-2016. CROWD - OMNIBUS Reading Tour,
Βέροια, «Παράλληλοι Κόσμοι».
(Φωτογραφία: Γωγώ Αναστασιάδου)




 10-7-2016. CROWD - OMNIBUS Reading Tour,
Βέροια, «Παράλληλοι Κόσμοι».
(Φωτογραφία: Γωγώ Αναστασιάδου)




16-9-2016, Βέροια, Cafe McOza,
«Όταν η τέχνη του λόγου συναντά την τέχνη της ζωγραφικής…»
Ένα θεατρικό αναλόγιο.
(Φωτογραφία: Γωγώ Αναστασιάδου)




9-11-2017. Από την παρουσίαση του βιβλίου
«Η πόλη των αθώων», της Κατερίνας Καριζώνη,
στην Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας.
(Φωτογραφία: Δήμητρα Σμυρνή)




16-1-2017. Από την παρουσίαση του βιβλίου
«Το κρυφό ημερολόγιο του Χίτλερ», του Χάρη Βλαβιανού,
στην Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας.
(Φωτογραφία: Δήμητρα Σμυρνή)




22-2-2019, Θεσσαλονίκη. Το Ίδρυμα Πολιτισμού "Υδρία"
παρουσιάζει τη συντροφιά του Ποιητικού Πυρήνα.
(Φωτογραφία: Μάιρα Παλτίδου)






Ευχαριστούμε θερμά όλους εσάς που μας διαβάζετε και μας στηρίζετε.
Η παρούσα ανάρτηση θα ενημερώνεται και θα εμπλουτίζεται συνεχώς.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Οδυσσέας Ελύτης, "Ήλιος ο πρώτος"





ΕΤΣΙ ΣΥΧΝΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑ
ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ.
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΟΛΕΤΟ ΝΑ ΣΩΠΑΣΩ



                                          Ι

Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου
Στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων.
Έσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι στο ουρανί
Αεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεται
Ν’ αναγγέλλω την αυγή από τα ψηλά του βράχια
Τα δυο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστρο
Της σωστής μου καρδιάς: Δεν ξέρω πια τη νύχτα.

Δεν ξέρω πια τα ονόματα ενός κόσμου που μ’ αρνιέται
Καθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ’ άστρα
Η έχτρα μού είναι περιττή στους δρόμους τ’ ουρανού
Εξόν κι αν είναι τ’ όνειρο που με ξανακοιτάζει
Με δάκρυα να διαβαίνω της αθανασίας τη θάλασσα
Έσπερε κάτω απ’ την καμπύλη της χρυσής φωτιάς σου
Τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν την ξέρω πια.





                                          IV

Πίνοντας ήλιο κορινθιακό
Διαβάζοντας τα μάρμαρα
Δρασκελίζοντας αμπέλια θάλασσες
Σημαδεύοντας με το καμάκι
Ένα τάμα ψάρι που γλιστρά
Βρήκα τα φύλλα που ο ψαλμός του ήλιου αποστηθίζει
Τη ζωντανή στεριά που ο πόθος χαίρεται
Ν’ ανοίγει.

Πίνω νερό κόβω καρπό
Χώνω το χέρι μου στις φυλλωσιές του ανέμου
Οι λεμονιές αρδεύουνε τη γύρη της καλοκαιριάς
Τα πράσινα πουλιά σκίζουν τα όνειρά μου
Φεύγω με μια ματιά

Ματιά πλατιά όπου ο κόσμος ξαναγίνεται
Όμορφος από την αρχή στα μέτρα της καρδιάς.





                                          ΙΧ

Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
Βαθύ γαρίφαλο ακρωτήρι
Το χέρι σου έφευγε με το νερό
Να στρώσει νυφικό το πέλαγος
Το χέρι σου άνοιγε τον ουρανό.

Άγγελοι μ’ έντεκα σπαθιά
Πλέανε πλάι στ’ όνομά σου
Σκίζοντας τ’ ανθισμένα κύματα
Κάτω μπατέρναν τα λευκά πανιά
Σ’ απανωτές σπιλιάδες γραίγου.

Μ’ άσπρα τριανταφυλλαγκάθια
Έραβες φιόγκους προσμονής
Για τα μαλλιά των λόφων της αγάπης σου
Έλεγες: Η χτενίστρα του φωτός
Είναι πηγή στη γη που διασκεδάζει.

Κλέφτρα σαΐτα σκάνταλο του γέλιου
Ω εγγονούλα της γρια-λιακάδας
Μέσ’ απ’ τα δέντρα πείραζες τις ρίζες
Άνοιγες τα χωνάκια του νερού
Ραβδίζοντας της λησμονιάς τα τζίτζιφα.

Ή πάλι νύχτα μ’ άσωτα βιολιά
Μέσα στους μισοχαλασμένους μύλους
Κρυφομιλούσες με μια μάγισσα
Στους κόρφους σου έκρυβες μια χάρη
Που ήταν το ίδιο το φεγγάρι.

Φεγγάρι εδώ φεγγάρι εκεί
Αίνιγμα διαβασμένο από τη θάλασσα
Για το δικό σου το χατίρι
Ο κήπος έμπαινε στη θάλασσα
Βαθύ γαρίφαλο ακρωτήρι.





                                          XII

Μισοβουλιαγμένες βάρκες
Ξύλα που πρήζουνται με απόλαυση
Άνεμοι ξυπόλυτοι άνεμοι
Στα σοκάκια που κουφάθηκαν
Πέτρινοι κατήφοροι
Ο μουγκός ο τρελός
Η μισοχτισμένη ελπίδα.

Μεγάλα νέα καμπάνες
Στις αυλές άσπρες μπουγάδες
Στις παραλίες οι σκελετοί
Μπογιές κατράμι νέφτι
Ετοιμασίες της Παναγίας
Που για να γιορτάσει ελπίζει
Άσπρα πανιά και γαλανές σημαιούλες.

Κι εσύ στα πάνω περιβόλια
Κτήνος της αγριαχλαδιάς
Λιγνό άγουρο αγόρι
Ο ήλιος ανάμεσα στα σκέλια σου
Να παίρνει μυρωδιά
Κι η κοπελίτσα στην αντικρινή στεριά
Να σιγοκαίγεται απ’ τις ορτανσίες.





                                          XVII

Έπαιξα με το χιόνι του Χελμού
Μαύρισα μες στης Λέσβος τους ελαιώνες
Έριξα βότσαλα λευκά σε μια Μυρτώα θάλασσα
Έπλεξα πράσινα μαλλιά στης Αιτωλίας τη ράχη.

Τόποι που με του φεγγαριού το αλησμονάνθι
Και με του ήλιου τους χυμούς με θρέψατε
Σήμερα ονειρεύομαι για σας
Μάτια που να σας συντροφέψουν μ’ ένα φως καλύτερο.

Μάτια για έναν περίπατο καλύτερο
Οι νυχτιές χαλκεύουνε στα έγκατά σας
Ζωγραφιές ηράκλειες.
Εκείνος που θα βγει να πει: ορίζω τη ζωή
Δίχως ν’ αστροπελεκιστεί απ’ το θάνατο
Εκείνος που σε μια φουχτιά καθάριου αγέρα
Θα πει να γεννηθεί γυμνό ένα ρόδο
Και θα γεννηθεί
Εκείνος θα ’χει μες στα στήθια του εκατό αιώνες
Μα θα είναι νέος

Νέος ωσάν φωνούλα νιόκοπου νερού
Που χύνεται από το πλευρό της μέρας
Νέος ωσάν βλαστάρι απείραχτου κλαδιού
Νέος χωρίς ρυτίδα γης μήτε ουρανού σκιά
Μήτε χαράς αμαρτωλού ευφροσύνη.





Από τη συλλογή «Ήλιος ο πρώτος» (1943),
Πηγή: η συγκεντρωτική έκδοση «Οδυσσέας Ελύτης - Ποίηση»,
εκδ. Ικαρος, 2002.

Στην εικόνα: Έργο του Οδυσσέα Ελύτη (1988). Γεννάδειος Βιβλιοθήκη.
Πηγή για την εικόνα:
https://www.tovima.gr/2008/11/25/books-ideas/ut-pictura-poesis/

Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019

Νίκος Γεωργόπουλος, "Δεμένα σώματα"





ΣΟΝΕΤΟ ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΥ


Πίσω φωτιά, χαλάσματα και τρόμος
μπόχα θανάτου γύρω τους καμένα
κυνηγημένους γέμισε ο δρόμος
χάσκουνε σώματα παρατημένα.

Οι μωρομάνες μπρος και πίσω γέροι
οι άντρες να προσέχουν τα πλευρά τους
συρματοπλέγματα ματώσανε το χέρι
του αγοριού που ξέφυγε μπροστά τους.

Μαζί του ο αέρας φέρνει τους πνιγμένους
π’ ουρλιάζουνε σαν χάνονται στο κύμα
κι άλλους πολλούς στα γρήγορα θαμμένους

μ’ ένα σημάδι αντίδωρο στο μνήμα,
κι η μυρωδιά του φόβου στους διωγμένους
με αγρίμια κι ερημιά σε κάθε βήμα.





ΣΟΥΕΛ

                                                     στη Δέσποινα


Σαν το βουβό το κύμα που φορτώνει
κάπου βαθιά στου ορίζοντα τα μάκρη
σαν την σιωπή που αθόρυβα κυκλώνει
την πιο απόμερη της ύπαρξής μας άκρη.

Σαν ένα άνοιγμα που απότομα μας ρίχνει
σ’ ένα κενό που ανοίγεται εντός μας
σαν μια ψυχή που τίποτε δε δείχνει
πώς με θυμό ξεσούρνει ο θυμός μας.

Σαν ένα ξέσπασμα που φέρνει καταιγίδα
μέρες πολλές στο κάλμα της θαλάσσης
σαν την στεριά που ψάχνει με ελπίδα

να αφήσει μια ψυχή το αντάριασμά της.
Κάπου μπροστά που μοιάζει σαν γαλήνη
αύτανδρες χάνονται ζωές μέσα στη δίνη.





ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΗΡΩΑΣ

                                                στον Corto Maltese


Απόψε ρίχτηκα στα βάθη της αβύσσου
χάρτινος ήρωας που ψάχνω να πιαστώ
στον μεταξένιο μιας αράχνης τον ιστό
που ’χε σκεπάσει το κλειδί του παραδείσου.

Φεγγοβολάνε όλα τ’ άστρα στη μορφή σου
μες στα σκοτάδια μου σημάδια ακολουθώ
βαρκούλα χάρτινη να ψάχνω να κρυφτώ
σε μέρη απάνεμα να σπάσω το γυαλί σου.

Απόψε βρέθηκε μια θέση στη πληγή σου
με μια ανάσα θ’ ακουμπήσω τον βυθό
σ’ άδεια μποτίλια από ουίσκι θα χαθώ
να λυτρωθεί κι αυτός ο φόβος μου μαζί σου.





ΕΡΑΣΤΕΣ


Αυτοί πάντα αγαπιούνται στην μπανιέρα.
Αφήνουν το πρώτο νερό
να τρέξει για τα καλά επάνω τους
να ξεπλύνει τις στερήσεις,
και μετά ανταλλάσσουν ανάσες.





Από τη συλλογή «Δεμένα Σώματα», ΑΩ εκδόσεις, 2019.