Αθηνά Ξανθίδου, "Χρωστήρες"

Στα τυφλά


Στα τυφλά τον ουρανό περπάτησα
Άγονες ράγες στη γη κυοφόρησα
Παράλληλες ζωές, θανάτους έζησα
Τάλαντα δέκα στις παλάμες
και οι τσέπες άδειες

Πόσο άργησα πολύ το κάδρο μου να σπάσω!





Ξέχασε η μέρα να φορέσει τα καλά της


Θέλησα κάποια μέρα
λαθρεπιβάτις στης ζωής μου το βαγόνι να βρεθώ
να ξεγελαστεί το χρέος

Στάθηκα κάποια μέρα
κόντευα ν’ αγγίξω το όνειρο
Και ήταν τότε που με πρόδωσε ο χρόνος





Χρωστήρας του κύματος


Ξεφυλλίζοντας βιβλία
προχωρώντας σε πορείες ορφανές
βήμα-βήμα
ένα κομμάτι ουρανού το μερτικό μου
Σε περίμενα
και ζωγράφιζα τις άστεγες άκρες των ονείρων
κι όλο έστρωνα και ξέστρωνα βιαστικά
τις άτακτες σκέψεις των χαμένων οριζόντων
Σε περίμενα
με τον χρωστήρα στο κύμα
κι όλο μιλούσα στην ομίχλη
και σ’ ένα φεγγάρι βουτηγμένο στη φωτιά





Πήρα πίσω τις στάχτες


Μια μέρα που έβρεχε και έσβηναν οι φωτιές
με τον ιδρώτα να στάζει αίμα
λαχτάρες αγίνωτες, ουλές οι μνήμες αναδεύτηκαν

Θα πάρει άραγε ο κάματος ανταμοιβή;

Στη στάχτη του χρέους ορθώνεται το ανάστημα
όσων δεν ζήσαμε





Χάικου


Στα φυλλώματα
Τα πάθη μας κρυμμένα
Βραχνά τζιτζίκια


            *   *   *


Η ανατολή
Δυο ζωές μου χρωστάει
Και μια κλεμμένη


            *   *   *


Και επιστρέφεις
Μοναξιά της ερήμου
Μόνος και πλήθος


            *   *   *


Όλο ανθίζω
Καταρράχτης που πέφτεις
Και με ποτίζεις





Μία στοχαστική περιπλάνηση στη ζωή, τον έρωτα, τον χρόνο και τη φθορά. Στίχοι πλημμυρισμένοι με εικόνες και συναισθήματα, χρωματίζουν μια προσωπική αναζήτηση στα βάθη της μνήμης και τις αγωνίες της σκέψης.

Από την έκδοση

Από τη συλλογή «Χρωστήρες», εκδ. Ανάλεκτο, 2024.




Η Αθηνά Ξανθίδου γεννήθηκε και κατοικεί στη Νάουσα. Βαδίζει στα μονοπάτια της ποίησης από την εφηβική της ηλικία. Ποιήματά της της έχουν, κατά καιρούς, δημοσιευθεί σε ποιητικές ανθολογίες, λογοτεχνικά περιοδικά και στον τοπικό τύπο. Έχει αποσπάσει βραβεία και τιμητικές διακρίσεις σε πανελλήνιους και ευρωπαϊκούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς. Έχουν εκδοθεί οι ποιητικές της συλλογές: Το Ανάγλυφο του «ΑΝ» (εκδ. Μπίμπης, 2004), Μία Μέρα (εκδ. Πλανόδιον 2010), Χρωστήρες (εκδ. Ανάλεκτο 2024).

Αθηνά Ξανθίδου, "Μια μέρα"

«Εύφλεκτη σάρκα είναι μόνο η γυμνή»

Πρωί σε είδα

Ήσουνα μόνος γυμνός

Πνιγμένος στα νερά του καθρέπτη

Επίγραμμα

Όπως χαρακώνει ο χρόνος τις μορφές και παγιδεύει

Έτσι κι εσύ πύκνωσες το σκοτάδι μου στην κορνίζα

Μετέωρο μέλλον

Έμεινα να χαράσσω ονόματα

Αγύμναστη

Λιμνάζουσα

Στην κόψη

Δάκρυ

Σαν πέτρα κυλάς

Κι ύστερα γίνεσαι σύννεφο

Κι επιστρέφεις

Σαν βροχή τις πληγές να ξεπλύνεις

Στο απέραντο

Μας γνέφεις

Σ’ αφήσαμε πίσω

Σε φωνάξαμε

Δεν αποκρίθηκες

Και στέλνεις μηνύματα με σύννεφα καπνού

Για μια θέση στο απέραντο

Τα ποιήματα της Αθηνάς Ξανθίδου είναι από τη συλλογή "Μια μέρα", Πλανόδιον 2010