Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στίγκας Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στίγκας Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 20 Ιουλίου 2021

Γιάννης Στίγκας - Νικόλας Ευαντινός, "Κωμωδία"




ΑΓΙΟΤΗΤΑ


Είδος κόλλας που χρησιμοποιούμε
               για να μείνει
στο κομμένο κεφάλι
                            το φωτοστέφανο.





ΑΦΗΡΗΜΑΔΑ


Το κενό ανάμεσα
στην ύλη και στην ύλη.
Φαίνεται ως ομίχλη στο μικροσκόπιο.
Όλα μαζί συναποτελούν ό,τι βλέπουμε.
Δηλαδή τον κόσμο παρά κάτι.





ΚΟΥΚΟΥΒΑΓΙΑ


Λούτρινο πουλί
που μετανάστευσε μαζικά στη χώρα μας από την Κίνα.
Παίρνει δύο μπαταρίες ΑΑ στην πλάτη.
Αποφορτίζεται
             σαν όλες τις λαϊκές δοξασίες.
Κάθε φορά που το ζουπάς
             βγάζει έναν στριγκό ήχο
που σημαίνει
ότι κάποιος πεθαίνει
             −αλλά μη φοβάσαι−
στο άλλο ημισφαίριο.





ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ


Η πίκρα πως όλα όσα ζήσαμε
                 −το αντιπυρετικό ανά τρίωρο,
            το κλάμα για το ζωγραφιστό σπαθί
              του πειρατή που δεν είναι όρθιο,
 η αγκαλιά από το αμάξι ώς την εξώπορτα ενώ κοιμάται,
               ο αυτοκράτορας Μπαμπαντιανός
       και τα μαξιλαρένια τείχη της Κωνσταντινούπολης
     το άλμα από τον καναπέ προς την κόχη του τραπεζιού,
       ο δράκος που εισβάλλει στη σπηλιά-κουβέρτα μας,
          η μουσούδα του Μιγκέλ στο χαλί των παιχνιδιών,
              το ντουλάπι με τις άφταστες σοκολάτες−
            κάποτε θα χωρούν σε μια κουνημένη φωτογραφία.





Από τη συλλογή «Κωμωδία», εκδ. Άγρα, 2021.

Τα ανθολογημένα ποιήματα έγραψαν
Γιάννης Στίγκας: «Αγιότητα», «Κουκουβάγια»
Νικόλας Ευαντινός: «Αφηρημάδα», «Οικογένεια».

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014

Γιάννης Στίγκας, "Ισόπαλο τραύμα"




ΟΠΛΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ

                                               για την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Γεμάτο πούπουλα
το στήθος της
ο ίσκιος της
και το βαθύ της χέρι

γιατί από πολύ μικρή
παίζει το μ’ αγαπά
                      δεν μ’ αγαπά
με το φτέρωμα των αγγέλων

Δεν το κάνει για την απάντηση

το κάνει για να μη φύγουν




ΑΚΡΟΤΑΤΗ ΥΓΕΙΑ ΤΑΚΗ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

Όλη νύχτα
προσπαθώντας και προσπαθώντας
να καταπιεί
                       ένα σφυρί

Πεπεισμένος
                  ότι αυτό το σφυρί
είναι ολόκληρη η πατρίδα του




Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

Λοιπόν
του χύθηκε το όνειρο στο πάτωμα
να τρίβουν στρατηγοί με τα γαλόνια τους
και να μην φεύγει τ’ άσπρο της υπόσχεσης
να βγάζει κόκκινους αφρούς

αλλά ακόμη και χωρίς αυτούς

χωρίς κανένα υπερσυντέλικο
                                  – μιαν έστω πυρασφάλεια
αυτή που δικαιούται η ψυχή

και δώστου βρυχηθμούς ο θάνατος
στο τέλος σπάει τα τύμπανα

αλλά να μην ψαρώνεις – κοίταξε

είναι μονάχα βρυχηθμός
το λεν κι οι δείχτες στο ρολόι σου:
                             θάρρος
       και κάτι δευτερόλεπτα
λέω
οι δείχτες στο ρολόι του

αλλά ακόμη και χωρίς αυτούς

Ο Σαλβαντόρ Αλιέντε

από μόνος του          ποίημα.




Από τη συλλογή «Ισόπαλο τραύμα», εκδ. Κέδρος, 2009