προς τους πενθούντες σιχασιά
μετά την άμετρο που ένιωσε
εξέφρασε χαρά λόγω θανάτου
− άγνωστο έως πού η μισ-
ανθρωπία να φθάσει ημπορεί
και ως τι λογίζεται αυτός που
ενόσω άταφος ακόμη ο νεκρός
αδέκαστον αναγορεύει εαυτόν
κριτή και παντογνώστη
μετ’ ου πολύ και προς ιδίαν
μόνον προβολή −όχι δεν ορρωδεί−
τον υβρισθέντ’ ανυπεράσπιστον πλέον
εκλιπόντα ως εγγυητή επι-
καλείται αξίας χωρίς αιδώ
πες χρησιμοποιεί με συν-
επίκουρους εργάτες δωρεάν
−ανέξοδ’ άλλως συνεγγυητές− όσους
πρότερον εδόκει βδελυρούς
στο λήμμα αήθης στρεφόμενα βουτούν όμως
παρά τους κραδασμούς δεν πέφτουν − δεν
από την Ύβρι ανέγγιχτοι
αρράγιστοι απ’ το ψέμα
4.10.2026
Στην εικόνα: Χριστίνα Καραντώνη, Φρικιών (Ακρυλικό σε χαρτί, 2017).
Η Χριστίνα Καραντώνη γεννήθηκε στην
Αμαλιάδα το 1959. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και το Παρίσι.
Ζει στην Πάτρα, όπου εργάστηκε ως φιλόλογος.
Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές, Κοινοτυπίες
(Πλέθρον, 1989), Ακόμα χρόνος (ΑΩ Εκδόσεις, 2011), Πάθη συμφώνων (Οι
Εκδόσεις των Φίλων, 2014), Σε κλοιό σώματος (Εκδόσεις του Φοίνικα,
2016), Παρακειμένων Εκείνων (Εκδόσεις του Φοίνικα, 2019), Από βροχή
σε βροχή (Το Ροδακιό, 2021) και Αποκλιμάκωση (Κουκκίδα, 2025) − στις
δύο τελευταίες συνδιαλέγονται ο ποιητικός της λόγος με τη φωτογραφική της ματιά.
Ποιήματα και κριτικά της δοκίμια έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά
περιοδικά και συλλογικούς τόμους, ενώ το μελέτημά της Νατάσα Κεσμέτη:
Ευλόγως η χαρά, εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Κουκκίδα (2022).
Επιμελήθηκε εικαστικά (περί τα 60 εξώφυλλα
κοσμούνται με ζωγραφιές είτε φωτογραφίες της), αλλά και φιλολογικά, λογοτεχνικά
βιβλία και περιοδικά.
..jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου