Κώστας Θ. Ριζάκης, "μέσω τής καύσης"

Ο ποιητής έφυγε αλλά η ποίησή του θα είναι πάντα εδώ.
Από τις αρχές του 2022 ο Κώστας Θ. Ριζάκης έγινε ένας από τους συνεργάτες του ιστολογίου μας καθώς μας εμπιστεύτηκε δεκάδες ανέκδοτα ποιήματά του.
Η συλλογή «μέσω της καύσης [Ποιητικού Πυρήνα εμβόλιμα, 1]» είναι ένα από τα έργα που ενώ είχε δρομολογήσει δεν πρόλαβε να δει τυπωμένο και περιλαμβάνει 26 ποιήματά του, όλα πρωτοδημοσιευμένα στο παρόν ιστολόγιο.

Προλεγόμενα: Βασίλης Δασκαλάκης, Παύλος Παρασκευαΐδης.
Επίμετρο: Ιωάννα Ευθυμιάδου.
Έργα εξωφύλλου: Χριστίνα Καραντώνη.

Δείγμα γραφής



θυσία αυταπόδεικτος


‒ είναι ανελέητη λοιπόν η ομορφιά
γι’ αυτό προσωποκράτηση μην πεις
πώς κι έχει ο βίος σύμπας; κοίτα
καλύτερ’ άρτιον το σμίλευμα λαιμού
τα ωραία της μαλλιά σαν πεταχτές αχτίνες
τα χείλη βυσσινιά το βλέμμα βαθυπράσινο
τη μεταξύ τους σύνθεση ουράνια τραμπάλα
που να ζαλίζει τις ζαριές λωλής μιας πρώην τύχης
που να φιλάς σ’ εσπερινόν αλλήθωρους αγίους

το σώμα κοίταξεν ορθό πουλί στις αντοχές του
τα πόδια της λατρεύοντας δυο πλάνα δυνατά
μεγεθυμένα όπως σκαλιά βυζαντινού ναΐσκου
πόσο λευκά; τόσον λευκά που εδάκρυσαν στα μάτια

το πέπλο ρίξε στην φωτιά την όρασή σου κάψε
με λίγην φεγγαρόσκονη γιά τρίψε στις παλάμες

όσα στενάξαν ποιήματα σ’ αοιδού τυφλού το σθένος!





η συγκάτοικος


με την προϋπόθεση πως δεν θα με πονέσεις
δέχομαι: ας μου κάμεις προτομή
στην βέβαιη σμίλη όμως αρκούντως ν’ αφαιρέσεις
λίγο από μάρμαρο μα πιο πολλήν ψυχή

υπήρξα ο άρρωστος με ντόπαραν οι ενέσεις
στους εφιάλτες υπερίσχυσες μορφή
κ’ επέστρεψα οίκαδε: κακές δείχνεις προθέσεις
‒ το διαλύουμε; προέτασσες κοφτή

μήνα θεός μην ο καιρός δεν έστρεξες σ’ εφέσεις
κομμάτια πάγωσες πρωτίστως το κορμί
κ’ ερπετοΰπουλος τι προσπαθείς να δέσεις
πόσα συντρίμμια σε ανανήπτουσα πυγμή;

τόσων καυχώμεθα θρυπτών πριν αποθέσεις
στων σκοταδιών μι’ άχαρον νυν στιγμή
φως θέλουμε ‒ τρύπια πώς θα επιδέσεις
φόρτσα μπαλώματα για ψεύδη εμφανή;

Ιωάννα Ευθυμιάδου: Λόγος εμπύρετος σιωπές ομιλούσες

[απόσπασμα από το επίμετρο]

[...] Η ζωή, ο έρωτας, η ποίηση, γίνονται διαδρομές μέσα στη νύχτα. Κι ο ποιητής ηνίοχος. Με μόνη προίκα την πίκρα και σώμα ανυπόδητο. Οδηγεί τα άγρια άτια με χαλινάρια έτοιμα να σπάσουν. Και μέσα στον σπαραγμό της σκόνης ακούμε τη φωνή του Παπαδίτσα: «μισός άνθρωπος μισός / διαδρομή / και στη μέση άγριο μελίσσι θυμωμένο». Όσα έαρα κι αν απαρίθμησε ο ποιητής προέκυψες o / χειμών. Όμως η άνοιξη είναι αμετανόητη. «Έρχεται πάντα φορώντας σκούρα και σκορπίζοντας φωτεινά· την αναγκάζουμε να συμμετέχει σε ταπεινές δουλειές, ίσως και θάνατο. Μα ξανάρχεται», ακούγεται από τα βάθη η φωνή τής Αγγελάκη Ρουκ. Και κάπως έτσι ο περίπατος εξελίσσεται σε μια εκδρομή ανάμεσα σε βράχια δύσβατα, ποτάμια δροσερά, πυκνά και σκοτεινά δάση, ψιθύρους, κραυγές, σιωπές, κινδύνους που αψηφάς, γιατί ο ποιητής σού έμαθε να ακούς προσεχτικά τη φωνή του, λίγο πριν την κατακρήμνιση, και ενώ είσαι κι εσύ δυνάμει «θύμα κινδύνου»:

κίνδυνε μ’ επανδρώνεις

Από τη συλλογή «μέσω της καύσης [Ποιητικού Πυρήνα εμβόλιμα, 1]»

Εκδόσεις Κουκκίδα, 2026.

Ο ποιητής Κώστας Θ. Ριζάκης (Λαμία, 23/04/1960 ‒ 23/02/2026) εξέδωσε είκοσι μία συλλογές, τη μία συγκεντρωτική (των έξ πρώτων ‒ γ΄ επαν. Κουκκίδα 2020). Επίσης, τρία (τα δύο εξ αυτών, αντιστοίχως, εμπεριέχοντα ισάριθμα ανέκδοτα ποιήματα) ημερολόγια της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ Α.Ε. Διηύθυνε ή και συνδιηύθυνε επτά (σε εννέα εν συνόλω περ.) λογ. περιοδικά. Ακόμα, επιμελήθηκε περί τα 250 βιβλία (ιδία ποιητικά), αρκετά αφιερώματα σε έντυπα άλλων, καθώς και τιμητικούς τόμους σε μορφές (Κ.Ε. Τσιρόπουλο, Γ. Πέγκλη, Μ. Μέσκο, Ο. Αλεξάκη, Σ. Σαράκη, Ζ. Σαμαρά, Β.Π. Καραγιάννη, Δ. Αγγελή, Γ.Χ. Θεοχάρη, Κ.Α. Κρεμμύδα, Σ.Σ. Σταμπόγλη ‒ το τελευταίο υπό έκδοσιν) τής λογοτεχνίας μας. Ασχολήθηκε δε ιδιαίτερα με τη σύγχρονη γυναικεία γραφή (Ζ. Δαράκη, Λ. Παππά, Μ. Καραγιάννη, Κ. Κούσουλα, Χ. Κουτσουμπέλη, Έ. Λάγκε, Έ. Κορνέτη, Ν. Κεσμέτη, Κ. Ρουκ, Μ. Κουγιουμτζή, Α. Μπακονίκα, Ά. Γρίβα, Δ. Δημητριάδου, Ν. Χαλκιαδάκη, Δ. Μήττα, Η. Νικοπούλου, Λ. Καλλέργη, N. Δουλαβέρα). Πρόσεξε πολύ όσους νεώτερους άξιους. Έχουν γραφεί και εκδοθεί πολυάριθμα μελετήματα για το ποιητικό του έργο.