Αριστομένης Λαγουβάρδος, "Ανθεστήρια"

ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ


Σε αυλητές αναμεσίς, κιθαριστάδες,
μίμους, ρητόρους, φιλοσόφους, τράγους,
αρχίζαν τα «Πιθοίγια», με μάγους.
Κι από χόες με οίνο παιδιά-μανάδες,

ρουφάγανε το νέχταρ στάλες-στάλες.
Σε τροχούς συρμένο με λυμένους κάβους,
το πλοίο εκύλα, με αδηφάγους
πότες − Σάτυρους, Σειληνούς, Μαινάδες.

Κίναγαν με πρεπιά οι αρχοντάδες,
κι ερχότανε οι «Χύτροι» που με σπόρους,
αρχίζανε του Ερμή τα ευχαριστήρια...

Και ράμνους μασώντας, έδιωχναν τις «Κάρες»,
και δυνατά εφωνάζαν στις εισόδους:
«Θύραζε κάρες, ουκέτ’ Ανθεστήρια»!


                               Αριστομένης Λαγουβάρδος




Από τη συλλογή «Το πέταγμα των Πλειάδων» (Ηράκλειο Κρήτης).

Ο Αριστομένης Λαγουβάρδος γεννήθηκε στην Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης. Είναι Μηχανολόγος Μηχανικός και Ναυπηγός του Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας. Ζει στο Ηράκλειο Κρήτης.

Εργογραφία:

Το τέλος της αθωότητας (Ηράκλειο Κρήτης)

Καθώς κυλά το ρόδινο ποτάμι (Ηράκλειο)

Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς (Ηράκλειο)

Το Πέταγμα των Πλειάδων (Ηράκλειο)

Στην εικόνα: Λεπτομέρεια από ρωμαϊκή σαρκοφάγο με σκηνή από τον γάμο του Διόνυσου και της Αριάδνης στη Νάξο (150-160 μ.Χ.). Εκτίθεται στη γλυπτοθήκη του Μονάχου.

Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.

Αριστομένης Λαγουβάρδος, "Δύο σονέτα"

Γλυκά έρχεται…


Γλυκά έρχεται η νύχτα, κεντημένη
με του φεγγαριού το ξέφτι είν’ η πλάση
στα μύρα πλέει η αίσθηση, ώς να φτάσει
τα χείλη σου ν’ αγγίξει αγαπημένη.

Μην αποκοιμηθείς, υποσχεμένη
η ηδονή σου, ας ξαναπλάσει
μια Εύα μαυλίστρα, στο γιορτάσι,
θα ριγά η ψυχή κι η σάρκα λαγγεμένη.

Κοίτα τα υγρά χείλη μου και κρίνε,
ντύσου την άφθαρτή σου ουσία τον πόθο
όλα είναι δικά σου, "εράσμιε κρίνε",

κι όλη δικιά μου η ομορφιά σου το νιώθω,
ως παίζει οκνά το βλέμμα σου κι αρχίζει,
της φαντασιάς σου η πεθυμιά να σφύζει.


Από τη συλλογή «Το τέλος της αθωότητας» (Ηράκλειο Κρήτης).





Σαπφώ

Ψάπφα: ''μελιχρόν καύχημα Λεσβίων''
                                       [Λουκιανός]


Έτσι γλυκά στην αφροφίλητη άμμο,
της ομορφιάς εχάιδευε τα ρόδα,
−κι έραινε κάθε πέταλο στη ρόδα−
που χάραζε με τα δαχτύλια χάμω!

Αχοί από λύρες λούζανε τη Σάμο·
οι μπάλοι σιγανάβαν στον Παγώδα,
κι άσπρο ανθί μυριστικό ευώδα,
στις γλάστρες, στις βραγιές… Κι απάνω,

με μάτια ονείρου η Σαπφώ εκοίτα,
το χρώμα της Αυγής τον μέγα Ακρίτα!
Ξανανιωμένη απ’ το λουτρό εροβόλα,

− μικρή μελαχρινή μαργιόλα!
Η Σελάνα είχε φανεί και γύρω,
την Ομορφιά στεφάνωνε το μύρο!

Από τη συλλογή «Το πέταγμα των Πλειάδων» (Ηράκλειο Κρήτης).





Ο Αριστομένης Λαγουβάρδος γεννήθηκε στην Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης. Είναι Μηχανολόγος Μηχανικός και Ναυπηγός του Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας. Ζει στο Ηράκλειο Κρήτης.
Εργογραφία:
Το τέλος της αθωότητας (Ηράκλειο Κρήτης)
Καθώς κυλά το ρόδινο ποτάμι (Ηράκλειο)
Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς (Ηράκλειο)
Το Πέταγμα των Πλειάδων (Ηράκλειο).


Στην εικόνα: Nicolas Poussin, «Selene and Endymion», 1630 (Detroit Institute of Art).
Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.

Αριστομένης Λαγουβάρδος, "Σαν πινελιές"

Σαν πινελιές

Με χάρη της ρογδιάς σειόνταν οι κλάδοι,

άνθη γκρενά εξαίσια ταιριασμένα

απ’ τη φύση, και γλυκοκελαηδημένα,

στραφτοκοπούσαν στης βροχής το χάδι.

Με τις σταλιές του δάκρυου, σμαράγδι

λάμπαν τα δυο ματάκια σου κλαμένα,

και τα χείλη σου ευώδααν ανθισμένα

κρινόφυλλα, πρωί - βράδυ.

Και στο γλυκό και κόκκινο σταφύλι,

του κοτσυφιού αχούσε το κελάηδημα,

και γάργαρο νερό μακριά εθρύλει,

της ομορφιάς αγνό και θείο το λάλημα·

και στα λογγιά σπαράζοντας τ’ αηδόνι,

στην πράσινη κορφή έπεφτε χιόνι.

Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή «Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς»

Ο Αριστομένης Λαγουβάρδος, γεννήθηκε στην Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης.

Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός, του Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας.

Ζει στο Ηράκλειο Κρήτης.

Ποιητικές συλλογές:

"Το τέλος της αθωότητας", (Τυποκρέτα - Καζανάκης, Ηράκλειο)

"Καθώς κυλά το ρόδινο ποτάμι"
"Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς (υπό έκδοση)

Πίνακας: Giovanna Garzoni, «Pomegranate with Chestnuts»