έναν ύπνο δίχως όνειρα.
Απαλλαγμένος απ’ της ύλης τα δεσμά.
θα περιπλανιόσουν…
Από άστρο σε άστρο.
Χωρίς σκοπό.
σε δέντρο, πεταλούδα…
σύννεφο, βροχή.
θα τα θυσίαζες όλα…
Μικρές και μεγάλες απολαύσεις.
μπρος στην αιωνιότητα;
ή ο τελικός προορισμός;
Εφήμερα…
Ίσως…
Η ψυχή μεταμορφώνεται
Παίρνει πολύπλοκη μορφή
Η μητέρα είναι δέντρο
Με πέτρα μοιάζει η αδερφή
Οι ήχοι πετούν σαν πεταλούδες
Τα αισθήματα στάζουνε βροχή
Τα πάντα μεταπλάθονται
Ξαναγεννιούνται
Τίποτα…
Μούσα της έμπνευσης
Πηγή δημιουργίας
Πιστή μου φίλη
Μάνα, ερωμένη, αδερφή
Πάμε μαζί να φύγουμε
Μακριά απ’ τα πλήθη
Τα ψεύτικα χαμόγελα
Τους άσπονδους φίλους και εχθρούς
Περίπατο εσπερινό θα πάμε
Η Πούλια θα μας οδηγεί
Το ολόγιομο φεγγάρι
Σε αρχαίο τύμβο θα αναπαυτούμε
Θα αφουγκραστούμε σιωπηλά
Τα δέντρα και τους νεκρούς
Θα μας δροσίσει η βροχή…
Ο Ελληνοαυστραλός
εικαστικός-ποιητής-ερευνητής Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης γεννήθηκε στη Θεσ/νίκη
στις 2 Ιουλίου 1977. Είναι απόφοιτος του Κολλεγίου Anatolia με πανεπιστημιακές
σπουδές στην εικονογράφηση και τη φωτογραφία και διδακτορικό τίτλο στις καλές
τέχνες.
Έχει συνεργαστεί με αξιόλογους
καλλιτέχνες, συγγραφείς και αρχιτέκτονες. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικές
εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. 'Έργα του έχουν διακριθεί σε διεθνείς
διαγωνισμούς. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί και δημοσιευτεί σε διάφορες
γλώσσες. Κείμενα και κριτικές του έχουν παρουσιαστεί σε Ελληνικά και ξένα
έντυπα και ιστότοπους. Εικαστικά του δημιουργήματα κοσμούν συλλογές μουσείων
και βιβλία του βρίσκονται στα ράφια γνωστών βιβλιοπωλείων.
Κύριο χαρακτηριστικό της δουλειάς του
είναι η έντονη διάθεση πειραματισμού: εκφραστικά μέσα όπως η φωτογραφία, το
κολάζ και η ποίηση συνομιλούν και παντρεύονται μεταξύ τους. Τα θέματα που
κυρίως τον ενδιαφέρουν έχουν να κάνουν με την εξερεύνηση του ανθρώπινου
ψυχισμού, τον υπαρξισμό, τα αρχέτυπα, τη μνήμη, την ταυτότητα, τον θάνατο, την
πνευματική αναζήτηση, τον διαθρησκειακό διάλογο και τη διεύρυνση της
συνείδησης.
