Βάλια Γκέντσου, "Η έξοδος των νερών"

ένας χειμώνας ήσυχος


η Περσεφόνη που
ανεβοκατέβαινε
του Άδη το φλύαρο
φιλιατρό

η αναμονή της φύσης
αχ τι είδε και πώς
έζησε μακριά της

πια ας μην περιμένει
μάνα καμιά
στην άκρη του σπαθιού

κι έρωτες ούτε
να πηγαινοφέρνουν
τα μεγαλεία τους

έναν χειμώνα ήσυχο
λουσμένο σαμπουάν μωρού

και χάδι από φτερό
καρδερίνας




η ψίχα


όλο συχνότερα στήνει αυτί
σε τάβλες ξύλινες
και κουλουριάζεται
ακούγοντας στους ήχους των σπιτιών
το ξύλο

που φυλακίζει ψίχα τη λύπη
την κραυγή

σαν μαγεμένη γονατίζει
και προσεύχεται
στους ξαφνικούς τριγμούς
των κουφωμάτων

ο ήχος διαυλίζεται
ακούει σταθερά το βήμα του θανάτου

στο πάτωμα μνήμη από κέδρο
ύπνος ελαφοτρομαγμένου
νιφάδα σάβανο χιονιού

αδήριτη ανάγκη να καταφύγει τώρα
στης χρυσαφιάς σανίδας
την καμπύλη ράχη

ν’ αγγίξει τη δροσιά
του χρόνου

μετά προς τη νύχτα
θ’ αλλάξει σπίτι
θ’ αλλάξει κάσα
ακόμα μια φορά

από την ενότητα

«Ι. το κουτί με τις διαφάνειες»

λέγεται παρ’ όλα αυτά


πως οι μικροί τόποι
κουβαλούν τη γλύκα τους

τα γυριστά τσίνορα του πόθου
το άγουρο

σιωπή μεγαλύτερη
από τη λέξη

κάτω απ’ τον εξόδιο ουρανό
με ασθενές στίγμα
επιστρέφουν

γνωρίζουν πότε να ξεκλειδώσουν
τούτη την όμορφη
απάτη




άνθρωποι κομμάτια


η γυναίκα δεν σηκώνει τα μάτια

άθλιες ζαρτινιέρες στην πλατεία
στα περίπτερα σάρκα κρεμασμένη
τσιμέντο η όλβια πόλη των καπνών

το παχουλό αγόρι δεν παίζει πια κρυφτό
στου γέλιου τα λακάκια
ενδημεί αρρώστια

γύρω μαίνεται ο πόλεμος των υγιών

 

από την ενότητα

«ΙΙ. η αποφασιστική στιγμή»

λήψη πρώτη


της πέρασε η σκέψη να μετακομίσει
σε πόλεις με ελάχιστο ύψος
ουτοπίας
και τοπίο αχάραγο

μια ανάσα πριν
να νιώθει
πρόκειται για έξοδο των νερών

εντούτοις κοντοστέκεται
σε μια καλοστημένη
ακινησία

γλιστερό σημείο
το σημείο
που έρχεται
που μάτι δεν χαϊδεύει

από την ενότητα

«ΙΙΙ. με ανοιχτό διάφραγμα»

Από τη συλλογή «Η έξοδος των νερών», ΑΩ Εκδόσεις, 2026.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Βάλια Γκέντσου.

Η Βάλια Γκέντσου γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Αγρίνιο. Σπούδασε Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε το μεταπτυχιακό της στις κλασικές σπουδές. Εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση εκπαίδευση και ως επιμελήτρια κειμένων. Ασχολείται ενεργά με την καλλιτεχνική φωτογραφία, έχοντας πραγματοποιήσει μία ατομική έκθεση (2026) και συμμετοχές σε πολλές ομαδικές. Από τις εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ έχουν εκδοθεί δύο ποιητικές συλλογές της: Ο δρόμος άνοιγε στο τέλος (2017) και Παραμύθια ανάποδα (2020). Από τις εκδόσεις «iFocus» έχει εκδοθεί το φωτογραφικό/ ποιητικό βιβλίο με τίτλο: Sensus Poetica (2023). Ποιήματά της και κριτικές έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά.