Λίλια Τσούβα, Ερωδιών παράξενες ιστορίες

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΣΟΥΡΕ


Τούτη τη ζεστή ημέρα
αθόρυβα ο ήλιος ταξίδευε στον ουρανό.
Η κιβωτός είχε αράξει
στην κορυφή του όρους Αραράτ.
Ο Νώε,
το τελευταίο αφού ήπιε
ποτηράκι από κρασί,
σιτάρι με σταφίδες ανέμειξε
αλεύρι με ξηρούς καρπούς·
πρόσθεσε μέλι, κανέλα, ρόδι.
«Είναι το δώρο μου προς τον Θεό» είπε,
και «Γλυκό του Νώε»
ονόμασε τον ασουρέ.
Το λαγούτο ύστερα έπιασε
τους καημούς ξέδεσε
μέχρι που το φεγγάρι φάνηκε.
Με κρίκους το τράβηξε
τη συνταγή διέδωσε.
Την πήραν οι Βυζαντινοί
κι οι ανατολικοί λαοί
«Η γεύση του τον ουρανίσκο γαργαλά,
μεθά,
παραμυθεί»
              παραληρούν.
Νώε,
δώσε μου μια μαρμίτα ολάκερη
με ασουρέ
Κι απ’ όσα άσχημα με βρίσκουν
θ’ αναρρώνω.





ΚΩΜΩΔΙΑ


Δεν υπάρχει τίποτα πιο κωμικό
από μια πρόταση με
αποσιωπητικά που δεν τελειώνουν
να προσπαθείς
στην άμμο ξυλοπόδαρα να βαδίσεις
με ψηλοτάκουνα ν’ ανέβεις
στην κορυφή λεύκας πανύψηλης.
Γι’ αυτό κι εγώ
αντί για τρεις τελείες
πουλιά θ’ αφήσω στο χαρτί
να σου τραγουδούν,
ένα λαγούτο,
ένα γάντι του μπάνιου.
Στης ματαιοδοξίας τον
ωκεανό όταν κολυμπάς,
το αστραφτερό σου προσωπείο να στιλβώνεις.





ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ


Της κουκουβάγιας κραυγή
              το άλλοτε τρυφερό
              του αγαπημένου αγκάλιασμα.
Το κενό κάτω από τα πόδια έχασκε.
Το ηφαίστειο τελικά εξερράγη.
Ιλιγγιώδης τώρα η πτώση
Βρέχει δυστυχία
Σε γκρεμούς αιωρείται
η θωπεία
Φάντασμα μάλλον
μύθου
πολύτιμου.





ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΙΑΦΑΝΗ

                      Απλώς πάρτε τα και αφήστε με ήσυχη


Γυναίκα διάφανη
από έβενο Γυναίκα
Αχού Νταριαΐ, *
Την παραφροσύνη τάραξες
μόνο με τα εσώρουχα
Τη χιτζάμπ αρνήθηκες
στην άβυσσο βάδισες.
Φεγγάρι είσαι στην παγωνιά
Φως.
Του χρόνου η φωνή.
Ποιο σκυλόψαρο θ’ άντεχε τέτοια ομορφιά;
«Θεραπεία για ψυχολογική ευθραυστότητα»
              η ποινή σου
Ένα άγνωστο βουνό τώρα ανεβαίνεις
              Ας είναι ο ψίθυρος αυτός
              προσευχή για σένα


_______________
* Η Ahou Daryaei (το όνομά της σημαίνει γαζέλα), τόλμησε να περπατήσει σχεδόν γυμνή, με τα εσώρουχα μόνο και τα μακριά μαύρα μαλλιά της σε δρόμο μπροστά από το Πανεπιστήμιο. Ειρηνική διαμαρτυρία κατά της χιτζάμπ στην πατρίδα της, το Ιράν.





ΟΔΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ


Χωρίς των ρημάτων
τους ολοστρόγγυλους σπόρους
χωρίς τη χρυσή των επιθέτων λαβή
των λέξεων τη μέλισσα
που γονιμοποιεί,
Σε λευκά επάνω κρίνα
δάκρυα
φευ η φωνή





Από τη συλλογή «Ερωδιών παράξενες ιστορίες», Εκδόσεις Κοράλλι, 2025.
Πίνακας εξωφύλλου: Bruno Liljiefors, Swifts.

Η Λίλια Τσούβα σπούδασε Μεσαιωνική και Νεότερη Ελληνική Φιλολογία στο ΑΠΘ και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου Δημιουργικής Γραφής από το ΕΑΠ. Έχει συγγράψει τα βιβλία: «Ο εξπρεσιονισμός στην ποίηση του Κ. Θ. Ριζάκη, Οκτώ προσδόκιμες θεάσεις» (Κουκκίδα, 2020). «Το τραγούδι των Ινουίτ» (Βακχικόν, 2021). «Εγκέφαλος ψάρι» (Βακχικόν, 2022) −το βιβλίο υπήρξε υποψήφιο για το βραβείο Γ. Βαρβέρη πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή/ποιήτριας−, «Γοβάκια από πάγο» (Κουκκίδα, 2023), «Με το καλειδοσκόπιο του Μπέογουλφ» (Κουκκίδα, 2025), «Ερωδιών παράξενες ιστορίες» (Κοράλλι, 2025). Αποτελεί ειδική συνεργάτιδα των εντύπων περιοδικών «Καρυοθραύστις» (εκδόσεις Ρώμη) και «Σταφυλή» (εκδόσεις Κουκκίδα) όπως και των ηλεκτρονικών «Literature», «Fractal», «Στίγμα Λόγου». Συμμετέχει σε πολλά συλλογικά έργα, είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, του PEN GREECE και του Κύκλου Ποιητών. Πληρέστερη εργογραφία στη σελίδα τής Βιβλιοnet και του BookPoint.