Ρόδα
και Άκανθοι
Συναπαντήματα
πεζού και ποιητικού λόγου
[απόσπασμα]
[…] Δώδεκα άνθρωποι, από διαφορετική
αφετηρία, διαφορετικών ηλικιών και επαγγελμάτων, αλλά με κοινό υπόβαθρο την
αγάπη για την τέχνη του λόγου, με βαθύ το αίσθημα της ατομικής ευθύνης των
γραφομένων, με γνώμονα πάντα το ρητό του Σεφέρη πως «δεν υπάρχει παρθενογένεση
στην τέχνη» και του Σόμπεργκ ότι «εάν είναι τέχνη τότε δεν είναι για όλους, αν
όμως δεν είναι για όλους, τότε ίσως ακόμη δεν έγινε Τέχνη», εργαστήκαμε μαζί,
με πολύ σεβασμό για το έργο του καθενός, για να δώσουμε σήμερα αυτό το πόνημα.
Όλοι εμείς, μέλη και φίλοι της
Λογοτεχνικής Συντροφιάς Νάουσας, σας καλωσορίζουμε σε αυτό το συλλογικό μας
έργο, την πρώτη ανθολογία Ναουσαίων λογοτεχνών.
* * *
είσαι καημός ολόκληρη
και μαύρο μοιρολόι
κι ο έρωτας μου ένα βαθύ
χωρίς νερό πηγάδι
και έχω δίψα δυνατή
και πώς θα ξεθυμάνω;
έπεσε μέσα ο ήλιος
κι η μάνα μου το στράγγιζε
τρεις μέρες και τρεις νύχτες.
Τ’ αποστραγγίδια σκόρπισαν
στους τέσσερις ανέμους,
’γίναν λουλούδια και πουλιά
για τους αγαπημένους.
Οι γραμμές του τραίνου
Κενή αποσκευή
Μοναχικός ταξιδιώτης
Σταγόνες ακούει
Τη βροχή του πεπρωμένου
Στεγνή αφήνει την ψυχή
Τα δικά της δάκρυα στέρεψαν
Θάφτηκαν παρέα με τα όνειρα
Δεν έχει χώρο ο σταθμός
Ξεχείλισε πραμάτεια
από πλανόδιους
πράγματα ιδέες και λέξεις
η φτήνια με δελέαζε
μ’ άρπαζε σαν μαγνήτης
φθαρτές αξίες
αλήθειες πλαστές
και στα έγκατα του μέλλοντος
το χάος
κι όμως κάποτε
ο ήλιος θα επιχειρήσει
μιαν ηρωική
βραδινή έξοδο…
Της άχρονης εικόνας
Φτερουγίσματα
Η σπίθα της ματιάς σου
Παντοτινό ταξίδι
Ταξιδιώτες του πάθους
Κίνητρο ψάχνουν
Απροσδόκητη χαρά
Ταπεινά αναμένουν
Ξαποσταίνει στα βράχια
Κλαίει γοερά
Της νιότης η ένταση
Ζωγραφιά κλειδωμένη
Έργο εξωφύλλου: Χρήστος Κωστελίδης, «Χρυσός και Πορφύρα» (μικτή τεχνική).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου