Ματούλα Λιμνιώτη, "Η ωραιότητα μάς πάει στο Mακρινό"

ΚΕΡΑΣΙΕΣ

                                                        Θέλω να κάνω μαζί σου
                                        ό,τι κάνει η άνοιξη με τις κερασιές

                                                                PABLO NERUDA
        Είκοσι ερωτικά ποιήματα κι ένα τραγούδι απελπισμένο


Θα είναι αυτό που νόμιζες,
και οι κορμοί θα γέρνουν·
οι φορτωμένες κερασιές
                           θα φθάνουνε
                           στον φράχτη.

Θα πεις·
μονάχα μια μπορούσε να τον κάνει
αυτόν τον Μάρτη
                       ποίημα.





ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΦΗ


Απ’ την αφή μαθαίνεται
ο Μάης πάνω στα μαλλιά
των ανθισμένων κοριτσιών.

Γιατί ήρθες πάλι, τον ρωτώ,
κι ανακινούνται τα νερά;

Έτσι που η βιολέτα
σπάζει με το φύσημα ελαφρά τη μέση της
και στα μέλη ανάμεσα
το έντομο βυθίζεται

είσαι μια ανήθικη φωνή,

πυγολαμπίδα που γυρνά
τη νύχτα τη βαλπουργιανή
χωρίς να ’χει συνέπειες.





Η ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

                                       ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΝΟΛΟΓΩ, σωπαίνω.

                  Ίσως και νά ’μαι σε κατάσταση βοτάνου ακόμη,
                φαρμακευτικού ή φιδιού μιας κρύας Παρασκευής
                                                         ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
                                      Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου


Μεγάλη εβδομάδα.

H εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή.

Ο κήπος πίσω βουβός,
σαν να πενθεί κι αυτός,
κι η κάμπια να ρημάζει
το γερασμένο πεύκο.

Κι ύστερα, Ιούδας
είναι κάποιος που έχει οικειότητα

Μεγάλη πια Παρασκευή.

Στο κέντρο της περιφοράς
φτεροκοπά ένα πουλί.

Κεριά με ισοκράτημα
−σαν τεθλιμένοι εραστές−
λιώνουν ένα ένα.

Η φλόγα στρέφει κατά κει
που οι παπαρούνες έρχονται

Στο τέλος, η Ανάσταση.

Να κοιταχτούμε κάποτε
σαν άλλα σταυρολούλουδα.

Εσύ, που δε με πένθησες.
Κι εγώ, που έγινα άνοιξη,
κατάμεστο χωράφι.





Ο ΗΛΙΟΣ ΣΤΙΣ ΓΡΙΛΙΕΣ

            Η λεία ηδυπάθεια και το φτωχό μυστήριο
                                             Να μην έχεις ιδωθεί
                                                  PAUL ELUARD
                                                             Ποιήματα


Χαράζω στο ξύλο
−όπως
ο Γκόγια−
μια γρίλια μικρή.

Από κει σε κοιτάζω
που κοιμάσαι γυμνός.
Ξυλεύεις αργά
ξυπνάς με το φως.
Τεντώνεσαι·

σαν κεφαλή που παίζεται
στο δόκανο ήλιος πιασμένος.





ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ

                              Έρχεται έρημος με φωτιά ο Ιούλιος
              να κάψει τις μοναχικές ψυχές μέσα στην πόλη
                                              ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ
                                                                      Ποιήματα


Μ’ αγκαλιάζεις
με τον τρόπο που γέρνουν τα στάχυα
μ’ ανεπαίσθητο άνεμο
Ιούλιο μήνα.

Μια πεταλούδα είναι η αφή σου.
Τα χέρια σου μιλούν χιλιάδες γλώσσες
που πια δε διασώζονται.

Με κίνηση είν’ η τύχη που έρχεται στο μέρος μου.
Περνάς από τους κάλυκες στου καιρού το γύρισμα.

Είσαι το φτεροκόπημα ανάμεσα στους στίχους.





Από τη συλλογή «Η ωραιότητα μάς πάει στο Mακρινό», ΑΩ Εκδόσεις, 2026.

Η Ματούλα Λιμνιώτη ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου. Η Ωραιότητα μάς πάει στο Μακρινό (ΑΩ Εκδόσεις, 2026), είναι η τρίτη ποιητική συλλογή της. Προηγήθηκαν το Κιρκάδιον (Όστρια, 2019), και Οι Μοίρες των Πραγμάτων (Εκάτη, 2021). Ποιήματα και μεταφράσεις της έχουν δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά περιοδικά.

Ιστολόγιο: Terra Poetica.