Νεκτάριος Μπέσης, "Ο ύμνος του χαμένου"

Ο ύμνος του χαμένου


Στο σημείο όπου ξανάρχισα,
εκεί είναι.
Οι εκλάμψεις του φωτός,
η πρώτη και η τελευταία στιγμή που σε είδα,
η αγάπη που έδωσα και νόμιζα πως χάθηκε,
ακόμα και αυτή εκεί είναι.
Ένιωσα ευγνωμοσύνη για όσα έφυγαν,
για όσα δεν είναι πια εδώ,
ένας καφές στη σκοτεινή πλαγιά του βουνού,
τα βιολιά στην ημικυκλική αίθουσα,
να εκσφενδονίζουν τις σκέψεις,
πιο πάνω από το ταβάνι.
Προσπάθησα πολύ,
ξανά και ξανά,
να αφήσω τη ζωή μου να μην στάζει στο πάτωμα.
Ξέρετε κάτι;
Ίσως δεν κατάφερα τίποτα.
Ίσως, όμως, όσα έχασα,
να έγιναν μέρος μου.
Sic transit gloria mundi.
Όλα περνούν, μα ό,τι αγάπησα,
εκεί είναι.


                          Νεκτάριος Μπέσης




Πρώτη δημοσίευση

Στην εικόνα: Ettore Tito, «Breezy Day in Venice» (1895).
Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.

O Νεκτάριος Μπέσης γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα όπου και ζει. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές, Η ορχήστρα του δάσους (Εκδόσεις 24 Γράμματα, 2017), Καταστρέφοντας τα χρώματα της νύχτας (Εκδόσεις 24 Γράμματα, 2018), Ο φύλακας των ανθισμένων δέντρων (Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2021) και Στη σκιά του ουρανού (Εκδόσεις Ενύπνιο, 2025). Ποιήματα και μικρά διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί σε διάφορες ανθολογίες, λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες.