Νικολέτα Τσιλίκη, "Τέσσερα ποιήματα"

Γυναίκα


Σάββατο βράδυ, αργά.
Ένα μπαρ,
γεμάτο
καπνό και άντρες.
Κάπου στη μέση εσύ,
ένας φάρος με κόκκινο φόρεμα.
Φαίνεσαι γυμνή, παρά ντυμένη.
Το ξέρω, σε ξεγυμνώνουν συχνά,
όχι πάντα με τα χέρια
αλλά με λέξεις, βλέμματα και υπονοούμενα.
Ζητούν το σώμα σου
και στήνουν παιχνίδια για να το κερδίσουν.
Στημένα ύπουλα και με δεξιοτεχνία.
Άκου λοιπόν: Δεν είσαι τίποτα άλλο
παρά το κόκκινο στη ρουλέτα τους.





Όταν δεν με αναζητάς


Όταν δεν με αναζητάς κρύβομαι,
στα λειψά βράδια της Κυριακής
Τριγυρίζω σε άνυδρους δρόμους,
γυμνή και γκρίζα σε άδεια πόλη.
Οι αποχαιρετισμοί όπλα με σιγαστήρα
αθόρυβη η εκτέλεση
πιο φονική η αναμονή.
Το ψύχος της στιγμής που δεν θα αναστηθεί
εσύ που δεν με αναζητάς.





Αδράνεια


Παγωμένο σώμα, αδρανές.
Σα νεκρό μέσα στην κάσα.
Σε βλέπω να λυπάσαι,
σαν όντως να πέθανα.
Χαμογελάς με τα χαρακτηριστικά λακάκια σου
γεμάτα παγωτό βανίλια,
άσπρα σαν την γαρδένια της τελευταίας γλάστρας,
που άφησες να μαραθεί στο μπροστινό μπαλκόνι μας.
Από τα μεγάφωνα της εκκλησίας ηχεί:
«Ένας κρετίνος που γελά, παριστάνοντας τον άνθρωπο».





Τα αλμυρά κύματα


Η αλμύρα της θάλασσας πάνω στο πρόσωπό μου,
κυλάνε τα κύματα πελώρια από τα μάτια μου.
Στο πάτωμα χαρτιά σκισμένα
με σκέψεις που δεν μοιράζονται.
Το μαξιλάρι μούσκεμα από τα κύματα
και στο κομοδίνο ένα γιασεμί,
μήπως και μπορέσει να κλείσει η πληγή.
Ναι αυτή, που κάθε βράδυ ουρλιάζει σαν πεινασμένος λύκος.
Τι ήχο κάνει η καρδιά όταν την ξεριζώνεις;
Δεν ήξερα, μέχρι τη μέρα που έφυγες.



                                        Νικολέτα Τσιλίκη




Πρώτη δημοσίευση

Στην εικόνα: Egon Schiele, «Kneeling Female in Orange-Red Dress» (1910).
Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.

Η Νικολέτα Τσιλίκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι φιλόλογος με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή και στη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας. Ασχολείται με τη συγγραφή ποιημάτων, διηγημάτων και επιστημονικών άρθρων.