ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ
και του κήπου, τα λιγοστά πουλιά
που μέσα τους φωλιάζουν, νικητήριο
στέλνουν κελάηδισμα σκοτεινής προφητείας.
τα περίφημα άστεα
εξορία μαχαίρι και αποδημία
στης ιστορίας τις σελίδες
με σπονδύλους να κείτονται πλέον βορά
στα αδηφάγα τα βλέμματα
φωτογραφικών μηχανών.
ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ
τον ήχο του κέρδους.
Στης λεωφόρου τον ιστό αναρτημένη.
Λάβαρο μπορείς να τη σηκώσεις
και να την αποθέσεις, εν τόπω χλοερώ.
ΒΑΘΕΙΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ
ρήματα του νερού στις όχθες
ντυμένα την ορμή και του βυθού
τα μυστικά εφτασφράγιστα
να πλέουν στους αιώνες.
Των άγριων ημερών η αστραπή και το σκοτάδι
θα περάσει, φτερούγας άνοιγμα το φως
του ονείρου ηλιοτρόπιο ν’ ανθίσει θαμπά.
Στο σύννεφο το είδωλο της πόλης ελαφρύ.
φωνές χαμένες θα ξαναθυμηθείς
που πάντα σε συντρόφευαν
και ας ήτανε μακριά σου
μέσα απ’ τα μάτια τους θα δεις
τα χρώματα της μέρας.
Έργο εξωφύλλου − σχέδια: Βαγγέλης Διονάς.
Ο ποιητής Γιώργος Γώτης γεννήθηκε στην
Ανδραβίδα το 1956. Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Υπήρξε μέλος της συντακτικής επιτροπής των περιοδικών Διάλογος (1978-1983) και Εκ
Παραδρομής (1985-1992).
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Όρθρου βαθέος (1988), Φυσική ιστορία (1991), Κρυμμένη εικόνα (1999), Χρονογραφία (2007), Δίχως χάρτη (2011), More
Veneto [Βενετικό Ημερολόγιο] (2013), Στοιχειώδη Σωμάτια (2015), Συγκλίνοντες άνεμοι (2018), Ταξίδι στη Σκιά (2021), Μικρές αγγελίες (2025) και Μετά την αρχή (2026), όλες από τις
εκδόσεις Στιγμή του
Αιμίλιου Καλιακάτσου.
Η συλλογή Χρονογραφία τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης του περιοδικού Διαβάζω, το 2008.
Το 2016 τιμήθηκε με το Βραβείο Ιδρύματος
Κώστα και Ελένη Ουράνη Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου του.
Ζει και εργάζεται ως οδοντίατρος στην
Αθήνα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου