Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης, "«Καθαρές κουβέντες» & τέσσερα ποιήματα"





ΠΕΡΙΕΣΧΟΝ ΜΕ ΩΔΙΝΕΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

                        Μαζεύοντας τον πόνο της πληγής μας
                        να βγούμε από τον πόνο της πληγής μας
                       …………………………………………………
                       …………………………………………………
                        ρόδα ν’ ανθίσουν στο αίμα της πληγής μας.

                                                               Γιώργος Σεφέρης



Πρέπει να μάθεις ν’ αγαπάς
ό,τι σε κάνει καλύτερον άνθρωπο.
Ακόμη κι αν είσαι στην Κόλαση.
Κάνε τον πόνο σου άρπα,
προτρέπει ο ποιητής.
Την ασθένεια του Παύλου συλλογίσου
που τη δύναμη σφυρηλατεί.
                                           Κοίτα ψηλά
τον πληγωμένον αητό
που ανοίγει πιο δυνατός τα φτερά του
στον ουρανό της Ενγκαντίν.
Μια μπαταρία να ’ναι η καρδιά σου
που φορτίζει αδιάκοπα η δύναμη
αντί γι’ αυτό το πλάνο μύρο του εφήμερου.

Ξέχνα την εύκολη ζωή στα θερινά νησιά.
Δεν είναι για σένα.


                                                     Μάτι, 27.6.2026






Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΕΚΔΟΧΗ ΜΑΣ


Στέκει στο προσκεφάλι του άρρωστου παιδιού της.
Χαϊδεύει τα μαλλιά του. Νιώθει καυτό το μέτωπό του
− μαχαίρι πυρωμένο απ’ τον πυρετό. Κι η μορφή
                                           του Χριστού τη συντροφεύει.

«Ήταν κάποιος από μας», συλλογίζεται.
«Η ωραιότερη εκδοχή μας. Η ανώτερη μορφή
που μπορεί να πάρει ο πόνος του ανθρώπου.
Μα ο πατέρας, αυτός για τον οποίο μιλούσε συχνά
στη διάρκεια της λιγόχρονης ζωής του, ποιος ήταν
άραγε; Ποτέ μου δεν κατάλαβα.
Πίσω απ’ το χρυσό του Ναζωραίου φωτοστέφανο
ακούω συχνά το σαρδόνιο γέλιο εκείνου που
η άκρατη αγάπη του Αμνού αποκαλούσε πατέρα.
                                                                                   Όμως
γίνεται ν’ αφήσουμε την αγάπη ανυπεράσπιστη,
το σπασμένο χέρι της πραότητας δίχως νάρθηκα,
το εύρος της καρδιάς οικτρά συρρικνωμένο;
                                                                                Γίνεται
τον σταυρό που σήκωσες εσύ
ν’ απαρνηθούμε, Κύριε; Την αγάπη
που ονειρεύτηκε ο άνθρωπος     και τη σταύρωσε
                                                                        το σύμπαν;»


                                                     Μάτι, 3.7.2026





Ο ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΙΜΕΡΟΣ

                              Να τη σέβεσαι τη νύχτα.

                                             E.Χ. Γονατάς



Δεν γίνεται πια ν’ απολαύσω τη νύχτα,
να παρατείνω το όνειρο
βαθιά ώς μέσα στο δάσος όπου
ο φόβος δεν φτάνει εκεί     μα ελεύθερη
                       (όπως στον θάνατο)
χορεύει η καρδιά
στον ρυθμό των τυμπάνων,
μεθυσμένη απ’ το άρωμα του πάνθηρα.

Πέφτει νωρίς να κοιμηθεί ο Ίμερος,
ο γιός της Αφροδίτης και του Άρη,
αδελφός του Έρωτα,
οικτρός     κουρασμένος τώρα δούλος της ημέρας.

Δεν τη σέβονται τη νύχτα, Δάσκαλε.
Δεν τη σέβονται.
                                  Επειδή αγνοούν πως
το κάτι στο φως     γίνεται άπαν στο σκοτάδι.

Μόνο τ’ αηδόνια
(όσα έχουν απομείνει)
                                           κι οι παράνομοι
τη νύχτα προσδοκούν. Κοιτάζουν ανυπόμονοι
τους δείχτες στα ρολόγια τους.


                                                     Μάτι, 27.7.2026





ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΝ

                 τί γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
                 τί γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

                                                                Κ.Π. Καβάφης



Τώρα που με πήρανε τα χρόνια
όλο και σε κάποιο θα με βρείτε αεροδρόμιο.

Πηγαίνω συχνά
όχι από διάθεση να ταξιδέψω
(κι ας έλειψαν απ’ τη ζωή μου τα ταξίδια)
αλλά για ν’ αποχαιρετήσω φίλους
που ολοένα φεύγουν
δίχως ελπίδα επανόδου.

                                                 Και μαζί τους
(καταχωνιασμένες στις βαλίτσες τους)
μέρες της νιότης     μέρες της ζωής μου παλιές
για λίγο ν’ ανασύρω
τώρα που φύγαν ανεπίστρεπτα κι αυτές
κι είναι μια φούχτα πια
όσες απομένουν.

Η αίθουσα αναχωρήσεων
είναι το δικό μου καφενείο     όπου
πίνω με κάθε φίλο που φεύγει
τον πικρό μου καφέ.

Όλα εδώ δίχως εμάς θα μείνουν. Τούτος ο ψίθυρος
δεν παύει στιγμή να με στοιχειώνει
ακόμη και τις ώρες που η ζωή
−βρωμερό περιστέρι−
ξαμολάει τη τσίρλα της στ’ ανύποπτα κεφάλια μας.

Ένθερμος δεν είμαι οπαδός του amor fati.
Κι όλο θυμώνω που θέλω να επιστρέψω
εδώ     σ’ αυτόν τον κόσμο πάλι
όπου τα όρνια ξεντεριάζουν τους νεκρούς
ο ήλιος λάμπει     πουλάκια κελαϊδούν
κι οι νέοι με βότανα σαρδόνια τους γέρους
                                      ξεπαστρεύουν.

Ναι, με διαολίζει τούτο το παράδοξο:
… η ζωή να μας είναι
τόσο πολύτιμη
και ακριβή
ώστε να τρέμουμε γι’ αυτή
 
κι οι μέρες
έτσι πληκτικές
και άδειες, Χρίστο Λάσκαρη.


                                                     Μάτι, 29.9.2026





ΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

                         …ουδ’ από κρήνης πίνω
                          σικχαίνω πάντα τα δημόσια.

                                                   Καλλίμαχος



Δεν ήρθα να σας παραμυθιάσω
ούτε μπάλσαμα έχω
διά πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.

Δεν ήρθα να βάψω ή να στολίσω
το κελλί της φυλακής μας.

(Τί ποιητής τότε,
συνέκδημος ληστών και αγίων, θα ήμουν;)

Σ’ ένα μπουντρούμι ζούμε κατασκότεινο
όμως πως είναι σκηνικό μάς βεβαιώνουν.

Κατάδικοι, φυλακισμένοι πως δεν είμαστε
αλλά ηθοποιοί που παίζουνε τους ρόλους τους
αυτό μας λένε.

Οφειλή καμιά. Κανένα χρέος προς εσάς
δεν έχω. Από πηγή κοινή ποτέ δεν πίνω.

Εχθρός σας είμαι, όχι φίλος.
 
Αν θέλετε λοιπόν, με ακούτε. Αλλιώς
διαβάστε κάποιον άλλον.
                                                                Βιάζομαι.
Έχει φεγγάρι απόψε.

Με περιμένουν οι νεκροί στο κοιμητήριο
το ποίημα που έγραψα να τους διαβάσω.


                                                     Μάτι, 3.10.2026





Πρώτη δημοσίευση

Στην εικόνα: Samuel Palmer, «Cornfield by Moonlight, with the Evening Star» (1830).
Πηγή για την εικόνα: Wikimedia Commons.





Ο Ιωάννης Σεβαστιανός Ρώσσης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1954. Σπούδασε στην Πάντειο Πολιτικές Επιστήμες. Εργάστηκε ως διοικητικός υπάλληλος σε ασφαλιστική εταιρία ώς την συνταξιοδότησή του. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές. Τελευταία του ποιητική συλλογή Η χώρα που δεν τιμωρεί (εκδόσεις "κουκούτσι" 2019). Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά μεταξύ των οποίων, ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ, ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ, ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ, ΠΟΙΗΣΗ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ καθώς και στην εφημερίδα ΑΥΓΗ. Ποίημά του θα συμπεριληφθεί στο ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ που ετοιμάζουν οι εκδόσεις Μαΐστρος ενώ στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Πολύμνια, ARS POETICA" θα αναρτηθούν ποιήματά του μεταφρασμένα και στα ισπανικά.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου