Ποιητική Ομάδα 1ου ΓΕΛ Βέροιας, "Εξομολογήσεις"

Κατερίνα Κατσάμπουλα

ΛΕΞΕΙΣ

Πες μου κάτι
Πες μου οτιδήποτε
Απλώς μην είναι αυτές
Οι τελευταίες μας λέξεις
Σταμάτα να στέκεσαι εκεί
Σταμάτα να με κοιτάς με το κρύο βλέμμα σου

Διάλεξε μία λέξη
Μόνο μία
Περιμένω
Ακούω

Διάλεξε μία που να μη σε δεσμεύει
Αφού θέλεις ελεύθερος να είσαι
Αλλά μην περιμένεις να μιλήσω εγώ
Γιατί εγώ την στιγμή αυτή
Τα λόγια σου σκέφτομαι
Το κύκνειο άσμα μας
Οπότε μίλα

Αλλιώς, καλή τύχη στον επόμενο διάλογό σου.





Κωνσταντίνα Κουμτσίδου

ΑΓΧΟΣ

Είναι εδώ
Κάθε πρωί που ξυπνάς και κάθε βράδυ
που ελπίζεις να κοιμηθείς
Ριζωμένο βαθιά μέσα σου σαν
το πρώτο δείγμα που παίρνουμε αγάπης
Η διαφορά τους απλή
Το ένα προσπαθεί να σε καταστρέψει
όπως ένας τυφώνας
Το άλλο να σε προστατέψει παλεύει
όπως ένας ήλιος
Ψάχνοντας μέχρι του εαυτού σου
Το τελευταίο σημείο
που αλώβητο παραμένει





Νάνσυ Λυκοστράτη

ΑΣΤΕΡΙΑ

Σε έβαλα από την αρχή ψηλά, μαζί τους
Μαζί με τα στολίδια του ουρανού, επειδή ήσουν το δικό μου στολίδι
Έλαμπες δίπλα τους, πολλές φορές ήσουν πιο λαμπερός από αυτά
Σκοτείνιασες απότομα, έτσι σκοτείνιασα κι εγώ
Έπεσες απότομα, έτσι έπεσα κι εγώ
Έπεσα μαζί σου από επιλογή…
Πέσαμε μαζί
Και σου ’δωσα το δικό μου φως για να μη σβήσει το δικό σου
Μα, αστέρι μου, έσβησα κι εγώ
Και τώρα που σβήσαμε και οι δυο ποιος θα μας φωτίζει;
Υποθέτω πως θα παραμείνουμε δύο ερωτευμένα πεφταστέρια
Του απέραντου ουρανού
Εκεί όπου ανήκουμε
Γιατί βλέπεις αστεράκι μου δεν μπορούμε να είμαστε πλέον στη γη
Έφυγες εσύ, έφυγα κι εγώ μαζί σου





Κάτια Μουρατίδου

17 ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ
 
                                                   Για τον άνθρωπο
                                                   που με πέταξε στη θάλασσα

1, 2 δευτερόλεπτα
Και σου δίνω το πιστόλι
3, 4, 5 σου διδάσκω πώς να το κρατάς και να στοχεύεις
6, 7 σου δείχνω πώς να το οπλίζεις
8 γυρνάς και με κοιτάζεις μες στα μάτια
9 το ξέρεις πως σε εμπιστεύομαι
10 το ακουμπάς στο μέτωπό μου
11 το ξέρεις πως σε εμπιστεύομαι ξανά
12, 13 πρώτα γονατίζω
14 πέφτω με το πρόσωπο στο χώμα
15, 16 και για πάντα μετά το 17
Πονάω
Και παρόλο που κείτομαι νεκρή μπροστά σου
Δεν είναι επειδή με πυροβόλησες





Βικτωρία Μπαντή

ΧΑΘΗΚΑ

Περιμένω και περιμένω
Κι όλο κάτι αναμένω
Κι όταν έρχεται η στιγμή
Εκείνη που είχα τόσο ονειρευτεί
Εγώ την προσπερνώ
Γιατί αλλού πάντα κοιτώ

Δεν κοιτώ ποτέ στο τώρα
Για αυτό με παίρνει η κατηφόρα
Κοιτάω πάντοτε μπροστά
Εκεί που όλα φαντάζουν ονειρικά

Κι όταν στο τέλος βρίσκομαι της διαδρομής
Τότε μπερδεμένη μοιάζω
Και πολύ απελπισμένη
Το καλάθι μου είναι άδειο
Και το μόνο που έχει μείνει
Είμαι εγώ που αναμένω κάπου
Να ξαναφανεί το δείλι

Και κάπου εδώ χάθηκα





Γεωργία Παντοπούλου

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΑ ΠΑΝΙΑ ΜΑΣ

Βαρκούλες οι ελπίδες μου με κατάλευκα πανιά
Και ο λόγος σου μια μεζούρα ωκεανού
Που λίγο γρήγορα, λίγο τολμηρά
Τις παίρνει μακριά
Μακριά απ’ τη στεριά μου, μακριά απ’ το λιμάνι μου
Δίχως περιθώριο να αλλάξω διαδρομή
Μια τρικυμία ανάβει
Και μια υπόσχεση σβήνει
Όμως, μην ανησυχείς, έχω εγώ κουπιά





Ελεάννα Σίμου

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ

Η αγάπη πολυδιάστατη, πολύμορφη, των συναισθημάτων κορωνίδα
Εύθραυστη σαν γυαλί και ταυτόχρονα γερή σαν βράχος
Ρυάκι ήρεμο ή θάλασσα φουρτουνιασμένη
Φωτιά που σιγοκαίει ή πυρκαγιά που φουντώνει
Συναίσθημα αθώο ή επικίνδυνη εμμονή
Μια ρωγμή που ζημιά ανεπανόρθωτη προκαλεί
ή μια στιγμή που δίνει χαρά μεγάλη
Αγάπη είναι το γλυκόπικρο τραγούδι της ψυχής






Από τη συλλογή της Ποιητικής Ομάδας του 1^ου ΓΕΛ Βέροιας, «Εξομολογήσεις»,

Βέροια 2022.
Υπεύθυνοι καθηγητές: Αλέξανδρος Ζαφειρόπουλος, φιλόλογος & Αθηνά Γιαννοπούλου, φιλόλογος.

Η Ποιητική Ομάδα (2021-22) του 1^ου ΓΕΛ Βέροιας, αποτελείται από τις μαθήτριες: Κατερίνα Κατσάμπουλα, Κωνσταντίνα Κουμτσίδου, Νάνσυ Λυκοστράτη, Κάτια Μουρατίδου, Βικτωρία Μπαντή, Γεωργία Παντοπούλου, και Ελεάννα Σίμου.

Στην εικόνα, το εικαστικό της αφίσας από την παρουσίαση της συλλογής, στις 12 Οκτωβρίου 2022, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Βέροιας. (Αναλυτικό ρεπορτάζ στον σχετικό σύνδεσμο του Πληροφοριοδότη).

Ποιητική Ομάδα 1ου ΓΕΛ Βέροιας, "Με την ποίηση γίνεται"

Με την ποίηση γίνεται

Ταξίδι

Στα υγρά σοκάκια της μνήμης

εκεί που κόκκινες γραμμές απαγορεύουν.

Στα διψασμένα για αγάπη κορμιά

που ονειρεύονται αεικίνητα.

Στα λυπημένα μάτια

που λάμπουνε από έρωτα.

Στα αιώνια πάθη

που μένουν αποτυπώματα στην ψυχή.

Στον φόβο

που χορεύει αντικρυστά με το πεπρωμένο.

Στα παγωμένα για χρόνια αισθήματα

που θεριεύουν.

Στη ζωή

που με αφορμή τον θάνατο την ζεις.

Η ομάδα των ποιητικών διαδρομών

Λέμη Γατοπούλου, «Αρχή του Έρωτα…»

Αρχή του Έρωτα

Πόθος για ένα χορό

Αντικρυστό· μαζί σου

Αναπάντεχη εκπλήρωση

Κορμιά αντικρυστά

Τα μάτια σου καρφιά φωνάζουν

στη σιωπή

Βήμα-αλλαγή

μου απλώνεις το χέρι

Στροφή

Και ξανά βήμα-αλλαγή

Βήματα πολλά και αλλαγές

Ξαφνικά χειροκρότημα

Τέλος του Έρωτα

Μαρία Γατοπούλου, «Βασανίζομαι»

Ένας κόμπος στο στήθος

Που όλο ανεβαίνει

Τα χείλη μου τρέμουν

Τα δαγκώνω από θυμό

Τα μάτια μου πρησμένα

Πάνω τους κάτι μικρές

Ακανόνιστες γραμμές

Κόκκινες Απαγορευτικές

Πάντα εκεί

Με εμποδίζουν να δω

Ελένη Γκερντούκη, «Πριν κοιμηθώ…»

Πριν κοιμηθώ, πες μου πού ξαπλώνεις

Μην γείρω πάνω σου

Στο πεινασμένο για αγάπη κορμί σου

Στο διψασμένο για όνειρα μαξιλάρι σου

Άθελά μου, μη σε πληγώσω

Μαρία Μοτσιοπούλου, «Πεπρωμένο…»

Πεπρωμένο

Ένας μαγνήτης που μας έλκει

κάθε στιγμή προς το μέρος του

με σκηνές χιλιοπαιγμένες θεάτρου

σε κάποια προκαθορισμένη από άλλους ζωή.

Κατερίνα Μπατζιόλα, «Να βρέχει»

Ήρθες και ξέπλυνες τη σκόνη μου

σαν αυγουστιάτικη βροχή

Έφερες τη δροσιά στον καύσωνά μου

Και όταν έφυγες

Έμεινα να πολεμώ μόνη τα καλοκαίρια

Γι’ αυτό θέλω τόσο πολύ να βρέχει

Σε θυμίζει πάντα

Διονύσης Παζαρτζικλής, «Φόβος»

Η πιο τρομακτική στιγμή της ζωής

Είναι η τελευταία

Μπροστά στον φόβο του θανάτου

Μα ακόμη πιο τρομακτικό

Είναι μια ζωή χωρίς ζωή

Με αφορμή το θάνατο, λοιπόν, μιλώ για τη ζωή.

Λυδία Παπαλάμπρου, «Όνειρο»

Ίσως ένα όνειρο να είναι η αγάπη

Όνειρο που ο καθένας βλέπει αυτό που θέλει

Τότε θα εύχεσαι να μην ξυπνήσεις

Μήπως το όνειρο γίνει εφιάλτης

Μήπως το ιδανικό που ονειρευόσουν δεν υπάρχει πια

Εκεί είναι που θα χαθείς

Τότε θα πονέσεις

Θα ’ναι σαν να γυρεύεις την ανάσα σου

Και δεν τη βρίσκεις

Τότε θα πέσεις

Μα βρες το κουράγιο να σηκωθείς

Να αντέξεις

Να ελπίζεις σε νέα όνειρα

Όχι απαραίτητα καλύτερα

Από τη συλλογή της Ποιητικής Ομάδας του 1^ου ΓΕΛ Βέροιας, «Με την ποίηση γίνεται», Βέροια 2018.

Υπεύθυνοι καθηγητές: Αλέξανδρος Ζαφειρόπουλος, φιλόλογος & Θεανώ Μιχαηλίδου, φιλόλογος.

Tην Ποιητική Ομάδα του 1^ου ΓΕΛ Βέροιας αποτελούν οι:
Βασιλική Γαλανομάτη, Λέμη Γατοπούλου, Μαρία Γατοπούλου, Ελένη Γκερντούκη, Ελένη Εκτώρογλου, Θεμελάκος, Μαρία Μοτσιοπούλου, Κατερίνα Μπατζιόλα, Διονύσης Παζαρτζικλής, Λυδία Παπαλάμπρου, Μαρία Στολτίδου, Μίλτος Χαλαϊδόπουλος και Σταυρούλα Χατζηδημητρίου.