Ώρες πολλές αλλά δεν νιώθω κούραση
Ως πότε θα ’χουμε ειρήνη κι ευκαιρία;
Κι ας πατάω τους από κάτω –
Αργά ή γρήγορα, αλλάζουν όλες οι σειρές
Κάποτε η καρδιά μου κάηκε
ολοσχερώς
και μπορώ πάντα ν’ αναμοχλεύω τις
στάχτες
Ό,τι κατάπια, κατάπια και χώνεψα
Μόνο η δίψα για νερό πότε δεν
σώνεται
Οι ουρανοί είναι γεμάτοι θεούς,
πουλιά, σύννεφα
Σπανίως φυσά ή κάνει κρύο
Λες και μετακινήθηκε η γεωγραφική
μας θέση
εξώστη πίσω μου
Δεν περιμένω πια κανέναν
Ούτε απ’ το πριν, ούτε απ’ το μέλλον
Μια φτωχική ταράτσα είναι
Που θέλει επειγόντως βάψιμο.
σαν ήμουνα παιδί
Κι ήταν φτωχή και πιο φτωχή
όπως εγώ
Εδόθη ο χρόνος της συγκίνησης απτός
Οι ευλογημένες συναντήσεις του φωτός
−Δάσκαλε, σ’ αγαπώ−
Γλίστρησε η μια επιφάνεια στην άλλη
Ένα αγκάθι μαλακό
στην ρίζα του λαιμού
Έτσι με διάλεξε θαρρώ
Η Ποίηση.
* * *
Καλλιεργώ την ποίηση
Ποτίζω, σκαλίζω
Σαν να ήταν δέντρο.
Αναμένω, όχι βέβαια
Να δώσει καρπούς
Αλλά να βλαστήσει
Κάποτε
Το άνθος
Της σωτηρίας μου.
Από
την έκδοση
Η Μαριανίνα Βεντούρη είναι φιλόλογος,
συγγραφέας, βιβλιοκριτικός και επιμελήτρια. Είναι αρχισυντάκτρια του
λογοτεχνικού περιοδικού «Θρυαλλίδα» και διευθύντρια του «Ποιητικού Εργαστηρίου
Θρυαλλίδας» ενώ συνεργάζεται τακτικά με πολλά έντυπα, ιστοτόπους και εφημερίδες.
Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές Κατάδεσμος (Εύμαρος, 2022), Κυκλαδοσύνη
(Δρόμων, 2024), Δέντρο μεσοπέλαγα (24
γράμματα, 2026) και έχει συμμετάσχει σε πέντε συλλογικά έργα.
Έχει επίσης δημοσιεύσει πέντε ηλεκτρονικά
βιβλία δημιουργικής γραφής, ελεύθερα διαθέσιμα στην Ανοικτή Βιβλιοθήκη: Ποιητικό
Εργαστήρι, Ποιητικό
Εργαστήρι Β΄, Ποιητικό
Εργαστήρι Γ΄, Ποιητικό
Εργαστήρι Δ΄, Ποιητικό
Εργαστήρι Ε΄, καθώς και δύο Ποιητικά Ανθολόγια
(Ανθολόγιο
των μελών & (Συλλογικόςτόμος 2025 – Συλλογή από το Ποιητικό Εργαστήρι Μαριανίνας Βεντούρη).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου