Θοδωρής Σαρηγκιόλης, "Δύσκολα Νερά"

ΑΝΑΔΙΠΛΩΣΗ


Εμείς θα μείνουμε εδώ
Θα κλείσουμε τα παράθυρα
Θ’ ασφαλίσουμε τις πόρτες
Να μη μας καρφώνουν βλέμματα
Να μην εισβάλλουν ρεύματα
Ν’ αφήσουμε απ’ έξω τους απρόσκλητους.

Εμείς θα μείνουμε εδώ
Θα νηστέψουμε από όνειρα
Θ’ ακυρώσουμε τα ταξίδια
Θα σχίσουμε τα ημερολόγια
Θ’ αγκυροβολήσουμε για πάντα
Εξερευνώντας μόνο τον βυθό.





ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΡΤΙΔΑ

                                 Στον ζωγράφο Tasko Kordalof


Βάδιζε στο χιόνι αγκομαχώντας.
Με ανάσα βαριά ακολουθούσε το άλογο κρατώντας το σχοινί.
Πάνω στο σαμάρι μια φλοκάτη τύλιγε το μωρό.
Το κρύο πολύ.
Το σημείο επαφής δεν φαινόταν.
Έπρεπε να προλάβει, πριν ο ήλιος βγει, να φτάσει.
Να παραδώσει το παιδί στη μάνα και στον πατέρα του.
Θα το έπαιρναν μαζί τους στην οπισθοχώρηση.

Δεν θα ’χε κλείσει χρόνο το μωρό και θ’ άλλαζε πατρίδα.

Χαμένη παρτίδα,
μοιραία ζαριά τ’ αναποδογύρισε όλα.





ΠΤΩΣΗ ΔΟΤΙΚΗ


Μ’ ακολουθεί ανέμελη μια ειρωνεία.
Σκορπάει χαμόγελα,
βλέμματα παγωμένα.

Νιώθω τον κίνδυνο
μιας πτώσης δοτικής,
μιας γενικής κατάρρευσης.

Ενδίδω κλίνοντας το γόνυ
υποτακτικά
στην επιθετική της γοητεία,
τη διαβρωτική της κυριαρχία
που αλλοιώνει τη δομή και το τοπίο.





Η ΦΩΝΗ ΜΟΥ


Σήμερα η φωνή μου έχει γεύση
Απ’ τα χαλίκια που μασώ
Να την λειάνω να χάσει τις σκληρές γωνίες
Να στρογγυλέψει να περνά
Χωρίς τ’ αυτιά σας να ματώνει
Ευχάριστη ν’ ακούγεται
Σαν μουσική για ασανσέρ
Αθέατη να γίνεται
Μες στη βουή της αγοράς.





ΤΑ ΣΚΑΛΙΑ


Τα βήματα στο πάτωμα βαριά.
Τρίζουν τα ξανθά σανίδια
όταν στο παράθυρο πλησιάζω.

Πάλι ασθμαίνει ο ρυθμός
σαν ν’ ανεβαίνει σκάλα.
Μα όποιος θέλει να την κατεβεί,
αντίστροφα να κινηθεί,
στο τέλος θα χαθεί
στον πάτο τ’ ουρανού.

Εκεί στα σύννεφα τελειώνουν τα σκαλιά,
της λίμνης αρχίζουν τα νερά τα σκοτεινά.

Εκεί η πλάβα με κουπιά
– πίσσα χορταριασμένη –
μάταια τον οβολό και τον βαρκάρη περιμένει.





«Ο Σαρηγκιόλης είναι ποιητής του αισθήματος, του δυνατού, μύχιου, λαβωμένου κι αγιάτρευτου αισθήματος. Δεν υπάρχει ποίημά του αμούσκευτο από φανερά ή κρυμμένα δάκρυα. Ο βαθύς, αστείρευτος πόνος είναι κινητήριος μοχλός της δυναμικής της ποίησής του. Είναι ένας ποιητής που ταυτίζεται και δε ντρέπεται να αποκαλύψει τον γεμάτο ανεπούλωτες λαβωματιές ψυχικό του κόσμο, τον σπαραγμένο από έρωτες που έμειναν στα μισά του δρόμου, φιλίες που δοξάστηκαν και λησμονήθηκαν, επεισόδια που τον σημάδεψαν, γεγονότα της εποχής, που τα βίωσε με οδύνη, συμπόνια για τους άλλους, έγνοια για την απρόβλεπτη μοίρα των συνανθρώπων του κάτω απ’ το βάρος των δεινών της ιστορίας του καιρού μας. […]».

Από τον πρόλογο του Θωμά Κοροβίνη

Από τη συλλογή, «Δύσκολα Νερά», εκδόσεις Βαγονέτο, 2026.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Χρήστος Σαρηγκιόλης.




Ο Θοδωρής Σαρηγκιόλης γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1956, όπου και ζει. Σπούδασε οικονομικά στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης, νυν Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Έχει εργασθεί ως Οικονομολόγος-Λογιστής στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα από το 1983 έως το 2023.
Πρωτοεμφανίσθηκε στα γράμματα το 1978 στο φιλολογικό περιοδικό της Έδεσσας Κλεψύδρα.
Κείμενα και ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά, έντυπα και ηλεκτρονικά − Εντευκτήριο, Νέα Πορεία, Εμβόλιμον, Το Κοράλλι, Δίοδος, Παρέμβαση, Στάχτες, Φτερά Χήνας, Φρέαρ, Θράκα, Ποιείν, Fractal, Εξιτήριον, Περί Ου, Καθημερινή, Το Βήμα, Εδεσσαϊκή και άλλα.
Ποιήματά του έχουν μεταφρασθεί στα ισπανικά και τα γερμανικά.
Διαχειρίζεται από κοινού με την Κατερίνα Αθανασίου το ιστολόγιο selidestexnis.blogspot.com και την πολιτιστική σελίδα στο facebook Τέχνης Σελίδες.
Είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.