Χοές Κέρβερα
νέφη και φως –
για ένα θαύμα αρκετό Τότε
ζυγιάστηκε η ανεμώνη Φόρεμα
εφόρεσε άραχλο στη μεγάλη
θέση αρχόντεψεν ακολουθήσανε
χορτάρια, λευκά
κανελλολούλουδα σαν
κατακάθι χρόνου Πέτρα
ναρδοκαρβούνισε ολόρθη η
γυναίκα γουργούρισεν
ο γκιώνης μακριά μέσα
στο πεύκο κι εχ! Μωρέ πώς
σάλεψες ήλιος
αμπόρεγος μαύρο σκυλί
στην πόρτα. Ασημίνα Λαμπράκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου