Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Βασίλης Δασκαλάκης, "Από το ημερολόγιο του σεμνορουφιάνου"



Από το ημερολόγιο του σεμνορουφιάνου

ποτέ∙ δεν παρατήρησα των άλλων τις ζωές
μα η ανάγκη τώρα το κάνει
που έπεσα σε δυσμένεια
να χάσω κάθε ίχνος αξιοπρέπειας
ύπουλο κατακάθι καριόλης και χαφιές
να γίνω στα γεράματα

να παρακολουθώ καμώματα και ίντριγκες
ποιός; τον προϊστάμενο γλείφει
ποιός; πιστά εφαρμόζει και εκτελεί το πρόγραμμα
και ποιός γονυπετής μια άδεια δίωρη εκλιπαρεί
να επισκεφτεί γιατρούς σχολειά
και την χιλιάκριβη την άγνοια
σαλτιμπάγκος σ αιμάτινα σοκάκια
καταγραφέας της ξεφτίλας
στα σκοτεινά

έτσι την έβγαλα χρονάκια κάμποσα
εθελοντής
ρεμάλι μιας ανάσας
εγώ να επιβιώσω κ’ οι άλλοι να πνιγούν
συμφέρον το κρίμα προς τ αστέρια
η εξορία μου
από την πολιτεία των ιδεών

μα μεγαλύτερη τυράννια η Μούσα
να μου φύγει∙

(και όλα τα λιμάνια να κλείσουνε για μένα)