Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Αλέξανδρος Αραμπατζής, "Δύο ποιήματα"






ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΜΑΓΑΖΟΥ


Μικρομάγαζο. Ο μαγαζάτορας ροκανίζει ένα μέταλλο
Τα ροκανίδια τα ρίχνει στο πάτωμα σαν καμένες γόπες
Πίσω από την πλάτη του κάποιες σκοτεινές φιγούρες μαλάζουν
Τα κόκαλα της πλάτης του με ψυχρούς σωλήνες γκαζιού
Στο υπέδαφος της ακοής του αντηχούν βουερές δυστυχίες
Λόγια υπόκωφα αντηχούν περιμετρικά της αβύσσου
Αντίλαλοι ανίας τον θρέφουν υποτακτικό ως τα ύστερα γεράματα
Κυκλοθυμικές ολονυχτίες τον στριμώχνουν σε βαριά  χρονοντούλαπα
Απ’ τα έγκατά τους δύσοσμες  δίνες μαραζιού  απολυτρώνονται
Πάνω στο πανωφόρι του σαπίζει η  ξύλινη εμπορική μαρκίζα
Κι ένας χείμαρρος χλωρίνης  ξεβγάζει τ αποτυπώματα της ξεροκεφαλιάς του





Ο ΚΑΠΝΟΣ ΤΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ


Μόλις άναψα το τσιγάρο
Η νοσταλγία πήρε σχήμα καπνού
Κι αναρριχήθηκε στη σκέψη μου
Σαν φαντασμαγορικό κατάλοιπο
Μιας μνήμης που ήδη βούλιαξε
Στα παράσιτα της νυχτερινής σιωπής

Μέσα από τις ρίζες του καπνού
Μ ένα τενεκεδάκι φως είχα ξεθάψει
Εκείνο το παλιό ποδήλατο
Με τα σκασμένα λάστιχα
Που τροχιοδρόμησε στο άπειρο
Μιας εφηβικής κατάρρευσης

Εκείνο το σκουριασμένο παιχνίδι
Που κόλλησε στη ρίζα του δέντρου
Σαν διχασμένο πατρογονικό κειμήλιο

Εκείνη την  βροχή που μούσκεψε
Όλα τα κρυμμένα βιβλία της σοφίτας
Σβήνοντας από την ράχη του χρόνου
Τα ένοχα παιδικά μου ανομήματα

Μες στον καπνό διαμελίζω κουβέντες
Μοντάρω με βία τη λέξη «θυμάμαι»
Χαράζω στο βλέμμα  μου την υγρή ηδυπάθεια
Που  πότισαν  στο δέρμα μου οι αγριοροδιές
Και ξεκινάω  ξανά ξέπνοος και ξαναμμένος
Την ρότα της ανεπίστροφης φυγής
Βυθισμένος στο απεμπολημένο στη μνήμη
Ακωδικοποίητο της λήθης αμάλγαμα





Τα ποιήματα "Το φάντασμα του μικρομάγαζου" και "Ο καπνός της νοσταλγίας", δημοσιεύονται για πρώτη φορά.
Η φωτογραφία είναι του Βασίλη Δασκαλάκη από την έκθεση "Βεροιείς αεί ποιούσι", (γκαλερί Παπατζίκου 14/10 - 10/11/2016).