Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Σημείωμα Σεπτεμβρίου 2015




Μια ποιητική βραδιά στην αγκαλιά του Ολύμπου

 Μία ιδιαίτερη συνάντηση αφιερωμένη στην ποίηση και την ποιητική δημιουργία σε καιρούς κρίσης, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι κατάφεραν να παραβρεθούν το βράδυ του Σαββάτου 22 Αυγούστου, στο πέτρινο θεατράκι του "Μήτια" στη Ραψάνη Ολύμπου, με οικοδεσπότες τους Βασίλη Σιουζουλή, Σωτήρη Παστάκα, και Γιώργη Σαράτση, οι οποίοι, αφού καλωσόρισαν τους παρευρισκόμενους, έδωσαν τη σκυτάλη στον ηθοποιό Κώστα Αβραμίδη και στο θεατρικό μονόπρακτο-κραυγή: «Πείτε στην Αγγελική ότι μετάνιωσα».
Ακολούθησαν αναγνώσεις ποιημάτων των προσκεκλημένων ποιητών (ποιήματά τους, εκτός από τους ανωτέρω, διάβασαν οι: Κατερίνα Καριζώνη, Χλόη Κουτσουμπέλη, Marianne Catzaras, Αντώνης Αντωνάκος, Ηλίας Τσέχος, Παύλος Παρασκευαΐδης και Δημήτρης Παπαστεργίου), τοποθετήσεις, λόγος και αντίλογος.
Ο προβληματισμός έντονος. Το έσω βλέμμα (ή το βλέμμα έσω) λίγο πιο καθαρό. Καινούργιες φιλίες θεμελιώθηκαν και παλαιότερες ενισχύθηκαν. Το θέατρο "Μήτια" μια ζεστή αγκαλιά. Το κοινό μυημένο. Και ένας Κώστας Αβραμίδης που με το που τέλειωσε την εξαιρετική παράστασή του, η βραδιά είχε ήδη πετύχει και ίσως να ήταν το κλειδί για να έρθουμε πιο κοντά ο ένας στον άλλον.
Μία ακόμα συνάντηση αφορμή του λόγου, των στίχων, της ομορφιάς του τόπου και των ανθρώπων. Σαν μια απάντηση στο θράσος του καιρού, στη γελοιότητα των πολιτικών εκπροσώπων, στο ανέραστο πρόσωπο μιας καθημερινότητας που εξαπλώνεται επικίνδυνα. Με την ελπίδα η συγκεκριμένη δράση να γίνει η αρχή μιας εποχής πιο ποιητικής, πιο ερωτικής, πιο επαναστατικής.
Αυτές οι συναντήσεις έχουν κάτι το μαγικό. Όλα τα συναισθήματα και όλα τα χρώματα. Την αίσθηση ότι σταματάει ο Χρόνος και ότι έχουν ειπωθεί όλα. Και όταν φτάνουν στο τέλος τους, θλίψη, επειδή υπήρχαν κι άλλα να ειπωθούν και επειδή η επόμενη συνάντηση φαντάζει τόσο μακρινή.
Η ποίηση θα απαιτεί πάντα αντοχές και δαπάνη δυνάμεων αλλά θα προσφέρει πάντα λύτρωση και εκείνα τα χαμόγελα που θα δίνουν αστείρευτο κουράγιο για τα επόμενα.
Τα ποιήματα, η ευαισθησία, η λάμψη στα μάτια των περισσοτέρων, αλλά και η ανάγκη όλων να αγκαλιαστούμε πριν φύγουμε θα μείνουν ανεξίτηλα μέσα μας. Οι μνήμες της Ραψάνης είναι η κιβωτός της, και η επιτυχία της εκδήλωσης είναι ότι έβγαλε συγκίνηση και κερδήθηκαν πνευματικές σπίθες.
Το ραντεβού τον ποιητών ανανεώθηκε για την 3η ποιητική συνάντηση του ερχόμενου καλοκαιριού.





Φωτογραφίες: Thierry Watrinet