Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Γιάννης Σ. Μπέτσας, "Φθινοπώριασε"



ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΑΣΕ

Θάλλει το πράσινο της ελπίδας σε μακρινή ανάμνηση πια.
Χρώματα που γίνηκαν μαβιά σπαράσσουν, ερημώνουν.
Φθινοπώριασε!
Μια μάνα απλώνει το χέρι της, στερνός ίσκιος στην απόγνωση.
Κι ένας πατέρας, νέος σαν τότε, καρτερικά να περιμένει.
Είναι κι Άννα, κι ο Δημήτρης κι η Κατίνα εκεί.
Σα μίσχος άνθους τα ενωμένα χέρια τους σε καλούν.
Πολύφυλλο, φορτωμένο το δέντρο τους.
Σε αναρίφνητες σιωπές που τρυφερεύουν το βλέμμα.
Κι αυτό το φύλλο! Τόση ώρα σαν εκκρεμές αιωρείται.

Φθινοπώριασε!



Από την ενότητα: Ισημερίες
ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΠΥΡΗΝΑΣ - ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ, Ενδυμίων 2012